Tak mówi Pan Bóg, Święty Izraela: W nawróceniu i spokoju jest wasze ocalenie, w ciszy i ufności leży wasza siła.

Izajasza 30:15

Bóg za pośrednictwem proroka Izajasza zarzucił ludowi izraelskiemu, że niemądrze postąpił oddając się pod opiekę faraona i Egiptu (30:1-8). Następnie Jahwe wytknął swemu ludowi, że nie zamiast słuchać Słowa Bożego wolał przyjmować przyjemne i zwodnicze nauki (30:9-11). Najwyższy ogłosił zatem sąd nad ludem, który pogardził Jego Słowem i polegał na swych nieuczciwych praktykach (30:12-14). W dzisiejszym wersecie Bóg jako Święty Izraela wzywa swój lud do nawrócenia i spokojnego polegania na Nim.

Teraz jednak, gdyście Boga poznali i, co więcej, Bóg was poznał, jakże możecie powracać do tych bezsilnych i nędznych żywiołów, pod których niewolę znowu chcecie się poddać?

Galatów 4:9

Czasami zdarza się, że człowiek na początku z wielką radością przyjmuje Słowo Boże i nawraca się do Chrystusa, lecz potem zaczyna się cofać. Takie czynniki, jak zaniedbywanie regularnego udziału w spotkaniach, lekkie traktowanie modlitwy i czytania Biblii oraz uleganie wpływom błędnych nauk mogą zahamować postępy nowego chrześcijanina. Życzliwi współwyznawcy powinni się modlić za taką chwiejną osobę i udzielać jej wsparcia duchowego. Nade wszystko Dobry Pasterz nie opuści swojej owcy, lecz będzie ją naprowadzał na właściwą drogę, o ile będzie Mu ona posłuszna.

Wtedy Samuel tak powiedział do całego domu Izraela: Jeśli chcecie się nawrócić do Pana z całego serca, usuńcie spośród siebie wszystkich bogów obcych i Asztarty, a skierujcie wasze serca ku Panu, służcie więc tylko Jemu, a wybawi was z rąk Filistynów.

1 Samuela 7:3

Samuel wskazał Izraelitom, że prawdziwemu nawróceniu towarzyszyć musi porzucenie bożków, zwrócenie serc do Boga i służenie wyłącznie Jemu. Podobnie jest dzisiaj, choć oddawanie czci bożkom może mieć bardziej subtelny wymiar. Apostoł Paweł napisał, że chciwość jest bałwochwalstwem i że człowiek chciwy jest bałwochwalcą. Bożkiem jest wszystko, co w naszym życiu spycha Boga z pierwszego miejsca na dalszy plan, co odciąga nas od prawdziwego i szczerego oddania się Bogu. Jeśli stwierdzamy, że mamy takie bożki, to zróbmy z nimi porządek i w skrusze szukajmy przebaczenia Bożego, które jest dostępne jedynie dzięki przelanej krwi Chrystusa.

Rzekł Jakub do swych domowników i do wszystkich, którzy z nim byli: Usuńcie spośród was wizerunki obcych bogów, jakie macie; oczyśćcie się i zmieńcie szaty.

Rodzaju 35:2

Jakub wiedział, że jeśli on i jego rodzina mają naprawdę służyć jedynemu prawdziwemu Bogu, to nie mogą wśród nich pozostać nawet resztki bałwochwalstwa. Członkowie jego rodziny oddali mu wszystkie bożki i kolczyki, które mieli w uszach, a patriarcha zakopał je pod dębem. Podobnie jest dzisiaj: jeśli nasze rodziny i wspólnoty kościelne chcą doświadczyć duchowego ożywienia, to pierwszym krokiem powinno być radykalne oczyszczenie się z brudów tego świata. Głowy rodzin, duszpasterze: odważcie się stanowczo wystąpić przeciw wszelkiej pogańskiej nieczystości, która pozbawia waszych podopiecznych błogosławieństwa Bożego. Zacznijcie jednak od siebie.

Przystąpcie bliżej do Boga, to i On zbliży się do was. Oczyśćcie ręce, grzesznicy, uświęćcie serca, ludzie chwiejni!

Jakuba 4:8

Jeśli zbliżysz się do Boga, to On na pewno zbliży się do ciebie. On niejako pobiegnie na spotkanie z tobą, jak to uczynił ojciec syna marnotrawnego. On czule cię obejmie swą opieką i otoczy swym miłosierdziem. Doznasz przebaczenia i uzdrowienia duszy. Nie możesz jednak ciągnąć za sobą swoich grzechów, lecz musisz je znienawidzić i porzucić, w czym pomoże ci oczyszczenie się we krwi Jezusa.