Dzieci Izraela, wróćcie do Tego, od którego odstępstwo oddziela was głęboko.

Izajasza 31:6

Czasami zdarza się, że chrześcijanin stopniowo oddala się od Boga. Najpierw zaniedbuje modlitwę i czytanie Biblii lub opuszcza zgromadzenia ludu Bożego. W rezultacie ujawnia się u niego cielesna, grzeszna natura, tak że zaczyna częściej i bardziej grzeszyć. Potem zaczyna tolerować u siebie pewne złe nawyki lub skłonności. Wpierw igra z nimi, lecz wkrótce już oddaje się im częściej i z większą ochotą. Na dalszym etapie jego sumienie ulega znieczuleniu, a serce staje się twarde. Jeśli znajdujesz się w tym opisie, zawróć z tej drogi i powróć do Boga, póki nie jest za późno!

Jan Chrzciciel powiedział: Wydajcie więc owoce godne nawrócenia; i nie próbujcie sobie mówić: Abrahama mamy za ojca, bo powiadam wam, że z tych kamieni może Bóg wzbudzić dzieci Abrahamowi.

Łukasza 3:8

Jan Chrzciciel kładł wielki nacisk na owoce godne nawrócenia. Wskazał także na to, że samo cielesne pochodzenie od ojca wiary, którym był Abraham, to stanowczo za mało. Podobnie dzisiaj nie wystarczy urodzić się w dobrej rodzinie chrześcijańskiej lub należeć do żywej wspólnoty kościelnej. Bóg oczekuje owoców – prawdziwej, dogłębnej zmiany sposobu myślenia i postępowania. Jeśli brakuje ci takich owoców, to już dziś przyjdź do Jezusa w tym stanie, w jakim jesteś i błagaj Go, by zdjął z ciebie ciężar twych win oraz uczynił cię nowym stworzeniem.

Gdy Barnaba przybył i zobaczył działanie łaski Bożej, ucieszył się i zachęcał wszystkich, aby całym sercem wytrwali przy Panu. (Dzieje Apostolskie 11:23)

Barnaba przekonał się, że łaska Boża sprawiła wielkie dzieło nawrócenia wśród pogan w Antiochii. Zachęcał tych nowych braci i siostry, by całym sercem trwali przy Panu. Czy mamy w swym otoczeniu osoby młode lub niedoświadczone w wierze? Bądźmy dla nich zbudowaniem i zachętą do trwania w wierze, nadziei i miłości. Dawajmy im dobry przykład i okazujmy szczere zainteresowanie.

Jezus powiedział: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Kto we Mnie wierzy, będzie także dokonywał tych dzieł, których Ja dokonuję, owszem, i większe od tych uczyni, bo Ja idę do Ojca.

Jana 14:12

Werset ten często bywa źle rozumiany. Nie chodzi w nim o to, że uczniowie mieli dokonywać wspanialszych cudów niż ich Pan i Mistrz. Chodziło raczej o to, że od Dnia Pięćdziesiątnicy uczniowie wspomagani mocą Ducha Świętego mogli znacznie rozszerzyć zakres działalności chrześcijańskiej. Apostoł Piotr mając poparcie Ducha Świętego oglądał nawrócenie 3 tysięcy ludzi. Apostoł Paweł dotarł do wielu pogan, którzy nawrócili się do Pana. Osobista służba Pana Jezusa na ziemi z konieczności była misją lokalną, skierowaną do Żydów. Jego uczniowie rozszerzyli ewangelizację na cały świat, tak że jej zakres jest uniwersalny.

Jezus powiedział: W niebie większa będzie radość z jednego grzesznika, który się nawraca, niż z dziewięćdziesięciu dziewięciu sprawiedliwych, którzy nie potrzebują nawrócenia.

Łukasza 15:7

Bóg wielce się raduje, gdy zagubiony grzesznik odnajduje drogę do Niego i nawraca się. To prawda, że nie każdy „odnaleziony” grzesznik był przedtem narkomanem, alkoholikiem, czy rozpustnikiem. Ale każdy musi pozostawić życie skoncentrowane na sobie, na własnym „ja” – własnych celach, dążeniach, poglądach – i rozpocząć życie oddane wyłącznie Bogu. Chrystus nie byłby Zbawicielem, gdyby rzeczywiście nie był władny zdecydowanie odmienić naszego życia. Dlatego najwyższy to czas, by rozpocząć i prowadzić nowe życie.