„Gdy będziesz przechodził przez wody, będę z tobą, a gdy przez rzeki, nie zaleją cię; gdy pójdziesz przez ogień nie spłoniesz, a płomień nie spali cię”.

Księga Izajasza 43:2 (Biblia Warszawska)

Czy napotykasz w życiu trudności, które sprawiają, że czujesz się przytłoczony daną sytuacją albo sparaliżowany strachem? Czy masz czasem ochotę schować „głowę w piasek” i przeczekać aż dana sprawa sama się rozwiąże albo uciec jak najdalej od problemu? Jeżeli tak, to z pewnością nie jesteś jedyną osobą, którą to spotyka. Oczywiście nie jest to żadne pocieszenie. Jedynym pocieszeniem może być fakt, że jeżeli ufasz Bogu, to możesz być pewien, że On będzie z Tobą w każdej sytuacji. On cię nie zawiedzie, pomoże ci przejść przez wody i ogień. Tą wodą czy ogniem mogą być problemy w szkole, w domu, problemy ze zdrowiem, z przyjaciółmi itp. Pan Bóg nie obiecuje, że uciekniesz przed tym wszystkim, ale obiecuje, że cię nie opuści ani nie porzuci (List do Hebrajczyków 13:5). Ufaj Mu więc w każdym czasie i w każdej sprawie, gdyż On jest tego godzien i On nigdy nie zawodzi.

Do refleksji:

1. Co w ostatnim czasie było dla ciebie takim ogniem lub wodami, przez które musiałeś przechodzić? Jak sobie dałeś z tym wszystkim radę?
2. Czy ufasz Bogu na tyle, że jesteś Mu gotów powierzyć swoje życie i razem z Nim przechodzić przez radości i smutki?

Są to Izraelici, do których należą przybrane synostwo i chwała, przymierza i nadanie Prawa, pełnienie służby Bożej i obietnice. Do nich należą praojcowie, z nich również jest Chrystus według ciała, który jest ponad wszystkim, Bóg błogosławiony na wieki. Amen.

Rzymian 9:4-5

Apostoł Paweł bardzo się smucił z powodu niewiary większości swych rodaków, którzy nie przylgnęli do Jezusa jako Mesjasza. Jako naród wybrany Izraelici byli wielce uprzywilejowani, gdyż między innymi weszli w przymierze z samym Stwórcą, otrzymali Prawo i obietnice Boga i pełnili dla Niego służbę, a także z ich narodu wywodził się jako człowiek Zbawiciel, który jest Bogiem błogosławionym na wieki. Weźmy przykład z apostoła, i my także wytrwale módlmy się za tymi spośród naszych krewnych i znajomych, którzy jeszcze nie uwierzyli w Pana Jezusa. Zaszczepiajmy też naszym dzieciom docenianie dla bogactw duchowych, którymi jesteśmy pobłogosławieni w Nowym Przymierzu.

Niech zstąpi na mnie, Panie, Twoja łaska, Twoje zbawienie, według Twojej obietnicy. (Psalmów 119:41)

Psalmista zaufał Słowu Bożemu i obietnicy Pańskiej, dlatego oczekiwał łaski i zbawienia od Boga. W dzisiejszych czasach potrzebna jest nam taka postawa szczerej wiary w to, co Bóg objawił nam w Biblii. Nie traćmy zaufania do obietnic Bożych, lecz wytrwale oczekujmy ich spełnienia. Nie wahajmy się zwracać do Stwórcy o to, by umocnił naszą wiarę i doprowadził ją do dojrzałości. 

Pouczę ciebie i wskażę ci drogę, którą masz iść; będę ci służył radą, a oko moje spocznie na tobie.

Psalm 32:8 (Biblia Warszawska)

Kiedy stoisz na tzw. „rozstaju dróg”, gdy nie wiesz co zrobić czy jak w jakiejś sytuacji postąpić, zwróć się do Pana Boga. Poproś Go o radę i pomoc. On obiecuje w swoim Słowie, że da ci mądrość, wskaże ci właściwą drogę i doradzi, co masz zrobić. A co najważniejsze, On będzie przy tobie, nie spuści z ciebie swojego wzroku. Możesz być tego w 100% pewny, bo jeżeli Bóg coś obiecuje, to zawsze dotrzymuje słowa! Pamiętaj o tym zawsze!

Do refleksji:

1. Jakie znasz Boże obietnice zawarte w Bożym Słowie?
2. Czy doświadczyłeś już spełnienia którejś z nich?

Ze wszystkich dobrych obietnic, które Pan uczynił domowi Izraela, żadna nie zawiodła, lecz każda się spełniła.

Jozuego 21:45

W jakimś sensie relacja z Bogiem jest bardzo prosta – sprowadza się do wiary wyrażonej posłuszeństwem. Kiedy Bóg obiecał Izraelitom Ziemię Obiecaną, mieli Mu zaufać i pójść po swoje. Jak zwykle, łatwiej powiedzieć, niż zrobić. W chwilach zwątpienia warto jednak pamiętać, że „każda (dana przez Boga obietnica) się spełniła”. Cały problem polega na tym, by pójść za Chrystusem w wierze. Pójść, bowiem siedzenie lub dreptanie w miejscu to nie jest wiara. Wszak On powiedział: „Pójdź za mną.” (Mat. 8:22)

Modlitwa:

Drogi Panie – spraw, bym uchwycił się Twoich obietnic i ufał Ci we wszystkich sytuacjach.

Do refleksji:

1. Jak można uczyć się zaufania do Boga?
2. Jakie wyzwania stoją dzisiaj przed naśladowcami Chrystusa?