Powiedział mu Jezus: Uwierzyłeś dlatego, ponieważ Mnie ujrzałeś? Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli.

Ewangelia Jana 20:29 (Biblia Tysiąclecia) 

Często słyszy się słowa: „Nie uwierzę, dopóki nie zobaczę, dopóki nie przekonam się na własnej skórze„. Czasem może i dobrze jest przyjąć takie założenie, ale na pewno nie w każdej sytuacji. Żyjąc zgodnie z tą zasadą można wiele razy się sparzyć (i to nie tylko na gorącym żelazku). Może nas także ominąć wiele dobrych rzeczy. Przekonał się o tym Tomasz, do którego Pan Jezus wypowiedział słowa: „Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli”. Z pewnością dopiero wtedy Tomasz zrozumiał, że jeżeli chodzi o relację z Panem Bogiem, to bardziej liczy się zaufanie w to, co On mówi, niż czekanie na jakiś znak od Niego.

A jak to wygląda u Ciebie? Czy wierzysz Panu Bogu? Wierzysz w to, co On mówi? Czy też czekasz, aż On ci udowodni, że Jego słowa są prawdziwe? Jedno jest pewne – jeśli Bóg coś obiecuje, zawsze dotrzymuje słowa, gdyż On sam jest prawdą.

Do refleksji:

1. Czym jest zaufanie do Pana Boga?
2. W jakich sytuacjach najtrudniej jest ci wierzyć Panu Bogu? Dlaczego?