I poszedł Mojżesz do Pana, i powiedział: Oto niestety lud ten dopuścił się wielkiego grzechu, gdyż uczynił sobie boga ze złota.

Wyjścia 32:31

Gdy Aaron za namową ludu ulał cielca, miał on być wyobrażeniem prawdziwego Boga, Jahwe. W Biblii Tysiąclecia zamieszczono następujący przypis: „Złoty cielec nie był posągiem jakiegoś bóstwa egipskiego, jak krowa Hator czy byk Apis, ale samego Jahwe”. Cielec miał wyobrażać jeden z przymiotów Boga, Jego moc lub wszechmoc, choć Jego wielkości nie wolno tak ograniczać. Musimy zważać, by nie czcić Boga w sposób spłycony, akcentując zawsze tylko jedną z Jego cech. Gdy się modlimy, unikajmy tworzenia w naszym umyśle obrazów Boga. Wnikliwe studium Biblii, połączone z modlitwą i rozmyślaniem, pomoże nam być świadomymi niepojętej i niezgłębionej wielkości Boga, której nie da się zamknąć w żadnym obrazie ani symbolu (Ps. 145:3).

Do refleksji:

1. Dlaczego Bóga nie da się zamknąć w żadnym obrazie ani symbolu?
2. Jak możemy Go poznawać?

Nie miejcie udziału w bezowocnych czynach ciemności, a raczej piętnując, nawracajcie tamtych!

Efezjan 5:11

Uczniowie Chrystusa mają nie mieć nic wspólnego z bezowocnymi uczynkami ciemności, lecz mają je ganić. Apostoł Paweł pisze dalej, że nawet wstyd jest mówić, co potajemnie czynią ludzie nienawróceni. Żyjemy w czasach, gdy bezbożni jawnie obnoszą się ze swą niegodziwością, a na ekranach telewizorów, kin i monitorów łatwo się natknąć na sceny, obrazy i treści, które jeszcze kilkadziesiąt lat temu były niedopuszczalne. Módlmy się o siłę moralną, byśmy jako ludzie Chrystusowi zdecydowanie odrzucali wszystko, co mogłoby nas skalać i oddalić od świętego Boga. Jednocześnie posilajmy się niesfałszowanym, zdrowym pokarmem Słowa Bożego i prowadźmy czyste życie.

Do refleksji:

1. Jak zdefiniować czym są „czyny ciemności”?
2. Jak zachęcasz innych do naśladowania Chrystusa?

„Pozostanę ten sam aż do waszej starości i aż do lat sędziwych będę was nosił.”

Izajasza 46:4a (Biblia Warszawska)

Może, czytając ten fragment biblijny, zastanawiasz się nad tym, kto w wieku kilkunastu lat na poważnie myśli o starości? O tym, jak to będzie, gdy będziesz zbliżał się do setki? :)

Jeżeli nigdy tego nie zrobiłeś, spróbuj puścić wodze fantazji i wyobrazić sobie siebie np. za pięćdziesiąt lat. Czy będziesz radosną staruszką lub szczęśliwym dziadkiem? Czy będziesz miał wokół siebie rodzinę i przyjaciół, czy też będziesz czuł się samotny? Z pewnością to, co teraz robisz ze swoim życiem będzie miało wpływ na to, jak będzie wyglądać twoja starość, ale nie wszystko jesteś w stanie przewidzieć. Jednego jednak możesz być pewien. Jeżeli dożyjesz sędziwego wieku, to Pan Bóg będzie wtedy taki sam, jaki jest dzisiaj. Nie zmieni się ani odrobinę. I jeżeli Mu ufasz, to będzie cię nosił całe życie, tzn. będzie dla ciebie wparciem i podporą. Kimś, na kim będziesz mógł bezgranicznie polegać, do kogo będziesz mógł ze wszystkim się zwracać. Warto więc już dziś zaufać takiemu Bogu!

Do refleksji:

1. Jaki jest Pan Bóg? Na ile dobrze Go znasz?
2. Czy to, co wiesz o Nim, to na ile Go znasz pomaga ci patrzeć w przyszłość z ufnością i bez strachu?

My wszyscy z odsłoniętą twarzą wpatrujemy się w jasność Pańską jakby w zwierciadle; za sprawą Ducha Pańskiego, coraz bardziej jaśniejąc, upodabniamy się do Jego obrazu.

2 Koryntian 3:18

Słowa Apostoła Pawła nabierają szczególnego znaczenia kiedy przypomnimy sobie, co Bóg powiedział Mojżeszowi: „Nie możesz oglądać oblicza mojego, gdyż nie może mnie człowiek oglądać i pozostać przy życiu.” (Wyjścia 33:20) Na szczęście Bóg dał nam Swoje Słowo, które niczym lustro pozwala nam poznawać samych siebie oraz Boga. Do Rzymian Paweł napisał: „A nie upodabniajcie się do tego świata, ale się przemieńcie przez odnowienie umysłu swego, abyście umieli rozróżnić, co jest wolą Bożą, co jest dobre, miłe i doskonałe.” To najskuteczniejszy sposób codziennego upodabniania się do Chrystusa.

Do refleksji:

1. W jaki sposób wpatrujesz się „w jasność Pańską”?
2. jak można poznawać wolę Bożą?

To zaś powinniście czynić: Mówcie prawdę jeden drugiemu.

Księga Zachariasza 8:16 a (Biblia Warszawska)

Jakże często i szybko kłamstwo wychodzi z ludzkich ust. Potrafimy je także łatwo usprawiedliwiać: „Skłamałem, żeby jej nie było przykro” albo: „Wcale nie skłamałem, nie powiedziałem tylko całej prawdy, chciałem, żeby mógł spokojnie spać w nocy” itp. Potrafimy również kłamstwa wybielać, mówiąc, że to jest dobre, że tak będzie lepiej. Biblia jednak nie mówi, że raz możemy oszukiwać, a innym razem nie. Mówi jasno: „Mówcie prawdę jeden drugiemu”. Nie tylko wtedy, kiedy jest to wygodne i proste, ale zawsze. Nie zapominaj jednak o tym, że prawda ma być mówiona z miłością, a nie po to, żeby kogoś obrazić, wyśmiać czy pokazać, że to ty jesteś lepszy.

Do refleksji:

1. Kiedy, w jakich sytuacjach najczęściej kłamiesz? Dlaczego?
2. W jaki sposób możesz powiedzieć komuś prawdę pomimo tego, że jest ona bardzo trudna?