Jak chcecie, aby ludzie wam czynili, czyńcie im tak samo i wy.

Łukasza 6:31

Pewna rodzina na ścianie w kuchni wywiesiła następujące hasło:

Jeśli się zepsuło, napraw.
Jeśli jest puste, napełnij.
Jeśli jest otwarte, zamknij.
Jeśli nie leży na miejscu, odłóż.Jeśli jest brudne, wyczyść.
Jeśli nie potrafisz, powiedz.Tak właśnie okażesz szacunek.

Powinniśmy uczyć dzieci, że nie muszą czekać na naszą prośbę, by zrobić coś dla rodziny. Jedną z form okazywania miłości i szacunku rodzinie jest działanie na jej korzyść. W ramach praktycznej nauki złotej zasady poproś dziecko, by wybrało się na wycieczkę po mieszkaniu, znalazło jakąś pracę do wykonania, a po jej ukończeniu niech opowie co zrobiło.

Tego rodzaju rozmowy i doświadczenia pozwalają dzieciom wyjść poza ciasne „ja” i odkryć swoją odpowiedzialność wobec rodziny, a w przyszłości – wobec innych, żyjących obok ludzi.

Może Wasza rodzina zna inne sposoby wdrażania dzieci do postępowania według złotej zasady. Opowiedz nam o tym.

Jezus powiedział: Nikt nie może dwom panom służyć. Bo albo jednego będzie nienawidził, a drugiego będzie miłował; albo z jednym będzie trzymał, a drugim wzgardzi. Nie możecie służyć Bogu i Mamonie.

Mateusza 6:24

Komu jestem oddany – Bogu, czy pieniądzom i dobrom materialnym? Oto pytanie, które nabiera dzisiaj coraz większej wagi. Biblia zaleca poskramianie naszych dążeń materialnych. Konieczne jest zadowalanie się tym, co konieczne do życia. „Wielkim zaś zyskiem jest pobożność wraz z poprzestawaniem na tym, co wystarczy. Nic bowiem nie przynieśliśmy na ten świat; nic też nie możemy [z niego] wynieść. Mając natomiast żywność i odzienie, i dach nad głową, bądźmy z tego zadowoleni!” (1 Tymoteusza 6:6-8, BT).

Do refleksji:

1. Czy zarabianie pieniędzy oznacza służenie mamonie?
2. Na ile wykorzystujesz finanse do pomagania innym?
3. Jak określić to, co jest konieczne do życia?

Jak długo będziecie kuleć na dwie strony? Jeżeli Pan jest Bogiem, idźcie za nim, a jeżeli Baal, idźcie za nim!

- 1 Królewska 18:21 (Biblia Warszawska)

Ludzie często próbują żyć tak, aby zadowolić Pana Boga i jednocześnie robić wszystko, na co mają ochotę. Chcą żyć tak, jak inni ludzie wokół, bo tak jest prościej. Podobnie było z narodem Izraelskim za czasów proroka Eliasza. Z jednej strony próbowali zadowolić prawdziwego Boga, a z drugiej służyć bożkowi Baalowi. Nadszedł jednak dzień, kiedy Eliasz kazał im zdecydować, komu chcą tak naprawdę służyć, bo nie da się „kuleć na dwie strony”. A jak jest z Tobą? Komu Ty chcesz się podobać? Kogo naśladować? Pana Jezusa, czy też np. swoich kolegów? Chcesz być posłuszny Bogu nawet jeżeli inni robią coś innego, czy też wolisz robić wszystko tak jak inni, żeby nie podpaść? Pewien chrześcijanin wrócił z wojska i znajomi zapytali go, jak sobie tam radził jako osoba wierząca. Były żołnierz odpowiedział: „Dzięki Bogu nikt nie zauważył, że wierzę w Jezusa”. Czy jesteś podobny do tego chłopaka, który wrócił z wojska? Czy widać w Twoim życiu, komu służysz? Każdy człowiek musi dokonać wyboru, komu chce poświęcić swoje życie: Bogu czy też czemuś lub komuś innemu. Decyzja należy do Ciebie.

Do refleksji:

1. Komu służysz swoim życiem? Na czyjej opinii, akceptacji najbardziej Ci zależy?
2. W jaki sposób możesz pokazać, że służysz prawdziwemu Bogu?

Jezus powiedział: Komu wiele dano, od tego wiele wymagać się będzie; a komu wiele zlecono, tym więcej od niego żądać będą.

 - Łukasza 12:48

Im więcej daję firmie, tym więcej ona chce ode mnie. Porzucenie przyjaciół i znajomych, postawienie rodziny na drugim miejscu (po firmie), to cechy osoby mającej szanse na karierę zawodową. Czy o tym mówił Jezus?

Chrystus regularnie zabierał swoich uczniów na miejsca odosobnienia, by mogli wypocząć i nabrać sił. Jego ostrzeżenie zapisane w Ew. Łukasza 12:48 dotyczy odpowiedzialności za dary, które otrzymaliśmy od Boga. Odpowiedzialność zawsze łączy się z błogosławieństwem. Bóg testuje naszą wierności zaczynając od małych rzeczy. Jeśli okazujemy się godni zaufania, Bóg stawia kolejne (większe) wyzwania. Jezus zilustrował tę zasadę przypowieścią o dobrym i złym słudze: „Dobrze, sługo dobry; ponieważ w dobrej rzeczy okazałeś się wierny, sprawuj władzę nad dziesięciu miastami.” (Łukasza 19:17)

Do refleksji:

1. Jak radzisz sobie z presją i obowiązkami w pracy?
2. Czy dobra jest postawa minimalizmu w życiu?
3. Jak pogodzić słowa Chrystusa o zwiększonej odpowiedzialności z Listem do Hebrajczyków 13:5 („Niech życie wasze będzie wolne od chciwości; poprzestawajcie na tym, co posiadacie; sam bowiem powiedział: Nie porzucę cię ani cię nie opuszczę.„)?

Jezus powiedział: Nie troszczcie się o życie swoje, co będziecie jedli albo co będziecie pili, ani o ciało swoje, czym się przyodziewać będziecie. Czyż życie nie jest czymś więcej niż pokarm, a ciało niż odzienie?

- Mateusza 6:25

Jakie pierwsze skojarzenie przychodzi Ci na myśl po przeczytaniu tych słów Jezusa? Czy nie jest to przypadkiem pochwała beztroski, braku odpowiedzialności i bujania w obłokach? Takie chrześcijańskie „Don’t worry, be happy”?

Jak zwykle warto sprawdzić kontekst rozważanego fragmentu. Słowa o tym, że nie powinniśmy troszczyć się o swoje życie są rozwinięciem bądź też wyjaśnieniem zasady, którą Jezus podał chwilę wcześniej. A brzmi ona: Nikt nie może dwom panom służyć (…). Nie możecie Bogu służyć i mamonie. (6:24). Kontynuując swoją myśl, Jezus mówi: Dlatego nie troszczcie się (…), ale szukajcie najpierw Królestwa Bożego i sprawiedliwości jego, a wszystko inne będzie wam dodane. Innymi słowy, jeśli wybraliśmy służenie Bogu, możemy zaufać mu w kwestiach materialnych, ponieważ Bóg wypełni swoją część obietnicy.

Dobrym sprawdzianem tego komu służymy jest nasza postawa względem rzeczy materialnych. Przeanalizuj swoje wydatki z ostatniego miesiąca/kwartału/roku. Popatrz na co wydajesz pieniądze. Ile na siebie? Ile, by pomagać innym?

Do refleksji:

1. Jak można służyć Bogu?
2. Jak realizujesz w praktyce zasadę „nie troszczenia się o swoje życie”?
3. Jak rozumiesz polecenie Jezusa „szukajcie najpierw Królestwa Bożego”?