„(Pasterze) śpiesząc się, przyszli i znaleźli Marię i Józefa oraz niemowlątko leżące w żłobie. A ujrzawszy, rozgłosili to, co im powiedziano o tym dziecięciu”

Ewangelia Łukasza 2:16-17 (Biblia Warszawska)

Historię narodzenia Zbawiciela świata z pewnością słyszałeś już wielokrotnie. Pewnie słyszałeś też o tym, że Pan Jezus przyszedł na świat, aby zbawić grzeszników, aby uratować tych, którzy w Niego uwierzą. Że przyszedł po to, aby ci, którzy Go przyjmą do swojego serca mogli żyć wiecznie w niebie. Powstaje jednak pytanie, co z tą wiedzą zrobiłeś albo: co z nią zrobisz? Czy wierzysz, że to jest prawda? Jeżeli tak, to co dalej? Pozostawisz tę wiadomość dla siebie, czy przekażesz ją dalej?

Pasterze nie zwlekali, nie czekali na to, że ktoś im będzie kazał opowiadać o Jezusie, ale sami od razu rozgłosili to, co usłyszeli o Zbawicielu. Nie zachowali tego tylko dla siebie! Bądź do nich podobny! Jeżeli Chrystus coś dla ciebie znaczy, idź i opowiedz o tym innym!

Do refleksji:

1. W jaki sposób możesz opowiadać innym o Jezusie?
2. Dlaczego ważne jest to, aby najpierw poznać Pana Jezusa, a dopiero potem mówić o Nim?

Jak pasterz dokonuje przeglądu swojej trzody, wtedy gdy znajdzie się wśród rozproszonych owiec, tak Ja dokonam przeglądu moich owiec i uwolnię je ze wszystkich miejsc, dokąd się rozproszyły w dni ciemne i mroczne.

Ezechiela 34:12

W tym rozdziale Księgi Ezechiela Stwórca zarzuca pasterzom Izraela, że zupełnie zaniedbali się w pasieniu ludu Bożego, a paśli samych siebie. Obraz pasienia owiec jest symbolem opieki, którą mają sprawować przewodnicy nad powierzonymi im wiernymi. Pan Bóg obiecuje osobiście zatroszczyć się o te rozproszone owieczki Boże i wybawić je. Tak samo jest i dzisiaj. Jeżeli jesteś zaginiony, to Bóg cię odszuka, jeśli czujesz się zraniony, to Chrystus cię opatrzy, jeżeli czujesz się duchowo chory, to Pan cię wzmocni. Przywołaj Dobrego Pasterza, który za ciebie oddał swe życie, a doznasz Jego czułej opieki!

Jak wysoko niebo wznosi się nad ziemią, tak można jest Jego łaskawość dla tych, co się Go boją.

Psalmów 103:11

W tekście Psalmu 103 znajduje się bardzo ciekawy kontrast – Bóg jest nieskończenie łaskawy dla tych, którzy się Go boją. Podobny opis znajdziemy w Ew. Łukasza 2:9. „Naraz stanął przy nich anioł Pański i chwała Pańska zewsząd ich oświeciła, tak że bardzo się przestraszyli”. Pasterze boją się, jednak poselstwo aniołów – oprócz strachu – przynosi również nieskończoną łaskę w osobie Jezusa Chrystusa.

Do refleksji:

1. Na czym polega Boża bojaźń?
2. W jakich sytuacjach doświadczasz Bożej łaski? Czy możesz podzielić się konkretnym przykładem?

Pasterze wrócili, wielbiąc i wysławiając Boga za wszystko, co słyszeli i widzieli, jak im to było powiedziane.

Łukasza 2:20

Trudno się dziwić dlaczego Dobra Nowina o narodzinach Syna Bożego była najpierw zwiastowana pasterzom. Osoby religijne zapewne nie byłyby w stanie jej przyjąć. Przeszkadzało by im ich wykształcenie teologiczne. Prości betlejemscy pasterze mogą stanowić dla nas wzór do naśladowania, bowiem ich reakcją na zwiastowanie było nie tylko jego ufne przyjęcie, ale także wysławianie Boga i dzielenie się przeżywaną radością z innymi.

Drogi Boże – proszę pozwól mi przeżywać Cię w prosty sposób, jak pasterze na betlejemskich polach. Rozraduj mnie Swoim Słowem.