Nauka to zasługująca na wiarę i godna całkowitego uznania, że Chrystus Jezus przyszedł na świat zbawić grzeszników, spośród których ja jestem pierwszy.

1 Tymoteusza 1:15

Apostoł Paweł zwraca się w tym liście do Tymoteusza jako “do swego prawowitego dziecka w wierze” (1:2). Zaleca mu jako duszpasterzowi, by zabronił niektórym “głoszenia niewłaściwej nauki”, jak również zajmowania się niekończącymi się, lecz bezowocnymi dociekaniami (1:3-11). Paweł wyraża swoją ogromną wdzięczność Panu Jezusowi, który wybrał go na apostoła, mimo, że przedtem był bluźniercą, prześladowcą chrześcijan i oszczercą (1:12-16).

(…) jeśli tylko wytrwacie w wierze, ugruntowani i stali, i nie zachwiejecie się w nadziei, opartej na ewangelii. (BW)

Paweł i Barnaba powiedzieli: My także jesteśmy ludźmi, podobnie jak wy podlegamy cierpieniom. Nauczamy was, abyście odwrócili się od tych marności do Boga żywego, który stworzył niebo i ziemię, i morze, i wszystko, co w nich się znajduje.

Dzieje Apostolskie 14:15

Słowa te poprzedzone zostały uzdrowieniem przez Pawła i Barnabę człowieka cierpiącego na bezwład nóg. Reakcja świadków tego wydarzenia była natychmiastowa – uznali apostołów za Zeusa i Hermesa i pragnęli oddać im cześć. Równie zdecydowana była jednak postawa apostołów, którzy zwrócili ludziom uwagę na to, że tylko Bogu należy się cześć i uwielbienie. Lekcja dla nas? Naśladowcy Chrystusa całym swoim postępowaniem i słowami powinni wskazywać na Boga żywego.

Apostoł Paweł napisał: Cokolwiek czynicie, z serca wykonujcie jak dla Pana, a nie dla ludzi.

Kolosan 3:23

Oto kolejna zasada Królestwa Bożego wprowadzająca nowe standardy dla naśladowców Chrystusa. Powinniśmy robić wszystko z serca, nie jak dla innych ludzi, ale jak dla Pana, czyli najlepiej jak umiemy. Prawdziwy naśladowca Chrystusa nie będzie bezczynny w pracy tylko dlatego, że szef nie patrzy. Pamiętajmy, że czyny mówią więcej niż słowa.

Do refleksji:

1. Jakie rzeczy w swoim życiu powinieneś zmienić w kontekście wersetu z Kolosan 3:23?

Gdy was wybawię, będziecie błogosławieństwem. Nie lękajcie się, niech wasze ręce nabiorą siły!

Zachariasza 8:13

Ta myśl powraca w Słowie Bożym niczym bumerang. Bóg powołuje ludzi i obdarza swoim błogosławieństwem nie po to, by grzali się w cieple Jego łaski, ale by byli błogosławieństwem dla innych. Jezus w swojej przypowieści mówił o domu, który ma być zapełniony, a apostoł Paweł pisał: “Bóg pragnie, by wszyscy ludzie zostali zbawieni i doszli do poznania prawdy” (1 Tymoteusza 2:4). Tylko czy my podzielamy te Boże pragnienia?

Do refleksji:

1. Jacy ludzie są dzięki Twojej postawie odbiorcami Bożego błogosławieństwa?
2. Jak możesz stać się błogosławieństwem dla innych? Co konkretnie możesz zrobić?