Bogactwo bardzo ułatwia sprawy doczesności, ale też strasznie utrudnia dostęp do wieczności. „Lecz Jezus rzekł do nich: Dzieci, jakże trudno tym, którzy pokładają nadzieję w bogactwach, wejść do Królestwa Bożego! Łatwiej jest wielbłądowi przejść przez ucho igielne niż bogatemu wejść do Królestwa Bożego.”

- Marka 10:24-25

Do refleksji:

1. Dlaczego bogactwo utrudnia wstęp do Królestwa Bożego?
2. Jaki procent swoich dochodów przeznaczasz na pomoc biednym?

Gdy w życiu człowieka brakuje tego „jednego” to nie ma już znaczenia jak wiele mamy tych „innych” rzeczy. „Wtedy Jezus spojrzał nań z miłością i rzekł mu: Jednego ci brak; idź, sprzedaj wszystko, co masz, i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie, po czym przyjdź i naśladuj mnie. A ten na to słowo sposępniał i odszedł zasmucony, albowiem miał wiele majętności.”

– Marka 10:21

Do refleksji:

1. Jaki był podstawowy problem tego młodego człowieka?
2. Dlaczego Chrystus zażądał od niego sprzedania wszystkiego, co posiadał?
3. Jak zachowałbyś się w sytuacji tego człowieka?

Jezus powiedział: Nie troszczcie się o życie swoje, co będziecie jedli albo co będziecie pili, ani o ciało swoje, czym się przyodziewać będziecie. Czyż życie nie jest czymś więcej niż pokarm, a ciało niż odzienie?

- Mateusza 6:25

Jakie pierwsze skojarzenie przychodzi Ci na myśl po przeczytaniu tych słów Jezusa? Czy nie jest to przypadkiem pochwała beztroski, braku odpowiedzialności i bujania w obłokach? Takie chrześcijańskie „Don’t worry, be happy”?

Jak zwykle warto sprawdzić kontekst rozważanego fragmentu. Słowa o tym, że nie powinniśmy troszczyć się o swoje życie są rozwinięciem bądź też wyjaśnieniem zasady, którą Jezus podał chwilę wcześniej. A brzmi ona: Nikt nie może dwom panom służyć (…). Nie możecie Bogu służyć i mamonie. (6:24). Kontynuując swoją myśl, Jezus mówi: Dlatego nie troszczcie się (…), ale szukajcie najpierw Królestwa Bożego i sprawiedliwości jego, a wszystko inne będzie wam dodane. Innymi słowy, jeśli wybraliśmy służenie Bogu, możemy zaufać mu w kwestiach materialnych, ponieważ Bóg wypełni swoją część obietnicy.

Dobrym sprawdzianem tego komu służymy jest nasza postawa względem rzeczy materialnych. Przeanalizuj swoje wydatki z ostatniego miesiąca/kwartału/roku. Popatrz na co wydajesz pieniądze. Ile na siebie? Ile, by pomagać innym?

Do refleksji:

1. Jak można służyć Bogu?
2. Jak realizujesz w praktyce zasadę „nie troszczenia się o swoje życie”?
3. Jak rozumiesz polecenie Jezusa „szukajcie najpierw Królestwa Bożego”?

Jezus powiedział: Cóż pomoże człowiekowi, choćby cały świat pozyskał, a na duszy swej szkodę poniósł?

- Mateusza 16:26a

Czy masz jakieś marzenia? Czy jest coś, co chciałbyś osiągnąć, zdobyć? Kiedy się jest dzieckiem, często śni się o tym, żeby być np. aktorem, piosenkarzem albo kimś po prostu wielkim. Czasem pragnie się mieć wielkie bogactwa i zawojować cały świat. Niektórzy ze swoich dziecięcych marzeń nie wyrastają i do końca życia próbują je zrealizować.

Nie ma nic złego w marzeniach i realizowaniu ich, ale o jednym należy pamiętać: realizując swoje życiowe plany, dążąc do sukcesów nie powinniśmy zapomnieć o Panu Bogu. Bo cóż z tego, że będziesz miał np. sławę i pieniądze, a w Twoim sercu będzie nadal pustka? Wiele sławnych, bogatych osób popełniło samobójstwo, bo czuli się samotni, nie widzieli sensu życia. Dlaczego? Bo zabrakło w ich życiu Kogoś najważniejszego – Pana Jezusa. Pamiętaj więc, że najważniejszą rzeczą jest mieć dobrą relację z Panem Bogiem, a inne rzeczy jakoś razem z Nim poukładasz.

Do refleksji:

1. O czym marzysz?
2. Czy realizacja Twoich marzeń może być sprzeczna z wolą Bożą?
3. Jak tego uniknąć?

Prorok Samuel powiedział: Czyż milsze są dla Pana całopalenia i ofiary krwawe od posłuszeństwa głosowi Pana? Właśnie, lepsze jest posłuszeństwo od ofiary, uległość – od tłuszczu baranów.

- 1 Samuela 15:22

Poprzez Swoje Słowo Bóg jasno mówi, że On chce mieć nas dla siebie – nas, a nie nasze pieniądze, naszą aktywność chrześcijańską, itp. Jeśli zamiast siebie ofiarowujemy mu procedury, ceremonie lub pozbawione zaangażowania rytuały, rozminiemy się z Nim w pół drogi. Jezus ujął to tak: Każdy, kto słucha tych słów moich, lecz nie wykonuje ich, przyrównany będzie do męża głupiego, który zbudował swój dom na piasku. (Mateusza 7:24)

Jeden z moich ulubionych muzyków chrześcijańskich – Keith Green – napisał kiedyś piosenkę, która do dzisiaj do mnie przemawia.

Posłuszeństwo jest lepsze od ofiary
Nie potrzebuję twoich pieniędzy
Ja chcę Ciebie
Słyszę jak głosisz, że wkrótce powrócę
Ale zachowujesz się tak, jak gdybyś sam w to nie wierzył

Mówisz o łasce i mojej wielkiej miłości
Ale wciąż karmisz się mlekiem dla niemowląt, odrzucając normalny pokarm
Wciąż płaczę zastanawiając się co się z tobą stanie
Jeśli dalej będziesz ignorował moje Słowa
Modlisz się o powodzenie w życiu
Nie mogę jednak ciągle karmić twojego ciała

Posłuszeństwo jest lepsze od ofiar
Jednak ja chcę czegoś więcej niż niedzielnych wizyt w kościele
Jeśli nie potrafisz spotykać się ze mną co dziennie
To lepiej daruj sobie takie chrześcijaństwo

Informacje na temat Keitha Greena:

1. Artykuł o Keithie w Wikipedii (po angielsku)
2. Piosenki Keitha w formacie mp3 oraz realaudio
3. Angielski tekst powyższej piosenki (To obey is better than sacrifice)

Do refleksji:

1. Na jakim fundamencie budujesz swoje życie?
2. W jakich dziedzinach życia najtrudniej o posłuszeństwo Bogu?
3. Co sądzisz o słowach „Jeśli nie potrafisz spotykać się ze mną codziennie, to lepiej daruj sobie takie chrześcijaństwo?”

Nauka Słowa:

1. << Ułóż rozsypane słowa we właściwej kolejności >>