Pan użalił się nad wdową i rzekł do niej: Nie płacz!

Łukasza 7:13

Pan Jezus bardzo wzruszył się niedolą wdowy, która utraciła jedynego syna, w którym była jej nadzieja na przyszłość. Wskrzesił jej syna z martwych, ku ogromnej radości matki i ku zdumieniu mieszkańców Nain. Chrystus nadal ma serce pełne miłości do cierpiących i zasmuconych. „Bliski jest Pan tym, których serce jest złamane, a wybawia utrapionych na duchu”. „Uzdrawia tych, których serce jest złamane, i zawiązuje ich rany”.

Gniew Jego bowiem trwa tylko przez chwilę, a Jego łaskawość – przez całe życie. Płacz nadchodzi z wieczora, a rankiem okrzyki radości.

Psalmów 30:6

Dawid doświadczył tego, że Stwórca jest przede wszystkim Bogiem wielkiej łaskawości. Najwyższy nie jest głównie Bogiem wywierającym gniew, choć na pewno gniew Boży zwraca się przeciwko wszelkiej nieprawości i bezbożności ludzi. Wiekuisty okazuje swą dobroć przebaczając grzesznikom i ratując ich od wiecznej śmierci. Nikt z nas nie zasługuje na zbawienie, lecz dzięki niezasłużonej przychylności Boga wielu z nas, zamiast gniewu Bożego, otrzyma życie wieczne.