Apostoł Paweł napisał: Jeżeli żyjemy, żyjemy dla Pana; jeżeli zaś umieramy, umieramy dla Pana. I w życiu więc i w śmierci należymy do Pana.

Rzymian 14:8

Żyjemy i umieramy dla Pana Jezusa, gdyż należymy do Niego. Chrystus przecież umarł za nas i zmartwychwstał, będąc odtąd Panem nad umarłymi i żywymi. Apostoł Paweł mówił o tym, by przypomnieć nam ważną prawdę: nie osądzajmy słabych w wierze, gdyż i oni należą do Pana. Jeśli nawet upadają, to Pan, który jest żywo zainteresowany ich pomyślnością, ma moc ich podtrzymać. Jeśli widzimy, że ktoś słabnie duchowo, módlmy się za taką osobę lub rodzinę i jeśli można, nieśmy im wszelką niezbędną pomoc.

Bóg, który daje cierpliwość i pociechę, niech sprawi, abyście wzorem Chrystusa te same uczucia żywili do siebie.

Rzymian 15:5

Bóg Ojciec jest tu przedstawiony jako źródło cierpliwości i pociechy. Potrzebujemy cierpliwości, by znosić niedoskonałości naszych bliskich oraz braci i sióstr w Chrystusie. Tak łatwo o zaburzenie relacji międzyludzkich i nietrudno o ochłodzenie dotąd przyjaznych więzi. Gorliwie módlmy się w sprawie naszych relacji we wspólnotach kościelnych. Bądźmy wyrozumiali i życzliwi dla innych, unikając pochopnych ocen i sądów. A gdy przyjdą trudności, szukajmy pocieszenia u Boga Ojca.

Przypominając sobie Twe wyroki odwieczne, Panie, doznaję pociechy.

Psalmów 119:52

Psalmista doznawał pociechy dzięki przypominaniu sobie Słowa Bożego. Nie wystarczy tylko raz przeczytać Biblii. Bardzo pożyteczne jest czytanie jej w całości stale od nowa. Niekoniecznie trzeba czytać Pismo Święte po kolei – od Księgi Rodzaju do Księgi Apokalipsy (Objawienia). Niektórzy chrześcijanie dobierają sobie dane księgi w zależności od potrzeb. Na przykład, gdy czują się przygnębieni trudnymi doświadczeniami życiowymi, czytają Psalmy lub Księgę Hioba, natomiast, kiedy brakuje im mądrości wracają do Księgi Przysłów albo Listu Jakuba. Jeśli chodzi o ponowne ugruntowanie się w fundamentalnych doktrynach, pomocna jest ponowna lektura Ewangelii Jana oraz Listów do Rzymian i do Galatów, a w naśladowaniu Chrystusa oczywiście pomocne jest odświeżenie sobie treści Ewangelii Mateusza, Marka lub Łukasza.

Sam zaś Pan nasz Jezus Chrystus i Bóg, Ojciec nasz, który nas umiłował i przez łaskę udzielił nam nie kończącego się pocieszenia i dobrej nadziei, niech pocieszy serca wasze i niech utwierdzi we wszelkim czynie i dobrej mowie!

2 Tesaloniczan 2:16-17

Zakończenia listów – podobnie jak życzenia – bywają trudne do zredagowania, zwłaszcza jeśli zależy nam na tym, by były oryginalne. Czego Paweł życzył adresatom tego listu? Tego, by Duch Święty rozwiał ich smutek oraz uczynił spełnianie dobrych uczynków czymś niemal odruchowym i automatycznym. Moim zdaniem piękne słowa!

Drogi Boże – utwierdź mnie, moje siostry i braci we wszelkim czynie i dobrej mowie oraz napełnij nasze serca radością, byśmy mogli Cię wielbić.

Do refleksji:

Jak bowiem obfitują w nas cierpienia Chrystusa, tak też wielkiej doznajemy przez Chrystusa pociechy.

2 Koryntian 1:5

Że życie jest trudne, nie trzeba nikogo specjalnie przekonywać. Każdy z nas ma swój bagaż doświadczeń, radości oraz cierpień. Jednak Chrystus daje nam coś, czego nikt inny dać nie może – nadzieję! Dlaczego w Chrystusie możemy znaleźć pociechę? Jego zmartwychwstanie jest wymownym świadectwem, że kiedyś nastąpi koniec naszych cierpień. Popularne powiedzenie, że po każdej burzy pojawia się słońce, jest tylko w połowie prawdziwe. Pewnego dnia nie będzie już więcej burz. Pytanie tylko, czy jesteśmy na ten dzień gotowi?

Do refleksji:

1. Jak radzisz sobie z własnymi problemami i cierpieniami?
2. Czy jesteś człowiekiem nadziei?
3. Jak ta nadzieja przekłada się na codzienne życie?