Chrystus jest naszym pokojem. On obie części ludzkości uczynił jednością, bo zburzył rozdzielający je mur – wrogość.

Efezjan 2:14

W Chrystusie mamy pokój z Bogiem i z ludźmi. To w Jego Kościele nastąpiło zjednoczenie pogan i Żydów, gdy ludzie z obydwu tych grup zostali uczniami Pana Jezusa. Trzeba ubolewać nad tym, że w historii chrześcijaństwa miały miejsce poważne przejawy antysemityzmu. Jeśli masz w swym otoczeniu ludzi pochodzenia żydowskiego, którzy nie są chrześcijanami, okazuj im miłość i życzliwość. Być może Twój dobry przykład otworzy Ci możliwość do umiejętnego głoszenia im Ewangelii o Mesjaszu Jezusie, a ich skłoni do zapoznania się z Nowym Testamentem.

Do refleksji:

1. Na ile Chrystusowy pokój panuje w Twoich relacjach z innymi ludźmi?

W Chrystusie Bóg jednał z sobą świat, nie poczytując ludziom ich grzechów, nam zaś przekazując słowo jednania.

2 Koryntian 5:19

Wypowiedź Apostoła Pawła przypomina mi pewną książkę, którą kiedyś czytałem, nosi ona tytuł „Dziecko pokoju”. Opowiada ona o dwóch zwaśnionych dzikich plemionach, które chcąc się pojednać miały obowiązek podarować sobie jedno ze swoich dzieci, które były znakiem, że zawarto pokój. Pan Jezus jest właśnie takim darowanym przez Boga „dzieckiem pokoju”, umiłowany Syn Boga nie tylko jest symbolem pokoju, ale przede wszystkim sprawcą pojednania. Każdemu człowiekowi, który zaufa, że tylko w Chrystusie jest pojednanie z Bogiem, wszelkie grzechy zostaną przebaczone i wymazane na zawsze.

Do refleksji:

1. Jak reagujesz na fakt, że Bóg „nie poczytał ludziom ich grzechów”?
2. Czy pojednałeś się z Bogiem?
3. Czy pomagasz innym pojednać się ze Stwórcą?
4. W jaki sposób?

Bóg pojednał nas z sobą przez Chrystusa i zlecił nam posługę jednania.

- 2 Koryntian 5:18

Historia zaczyna się w ogrodzie Eden. Szatan kusi Ewę, potem Adama i ma ich w garści. Z chwilą zerwania i skosztowania zakazanego owocu następuje nieodwracalna zmiana. Człowiek traci przywilej życia w harmonii i społeczności z Bogiem. A jednak Bóg nie zrezygnował z realizacji Swojego planu.

Eden został stworzony dla człowieka. Kiedy zniszczyliśmy Boży dar, Bóg mógł zrobić to samo względem nas. Zamiast tego „Bóg pojednał nas z sobą przez Chrystusa„. Warto zastanowić się nad znaczeniem drugiej części tego zdania. Bóg „zlecił nam posługę jednania„. Mamy być ludźmi, którzy zachęcają innych do zaufania Bogu, do powrotu do stanu sprzed upadku – do życia w harmonii i społeczności z Bogiem oraz z innymi ludźmi.

Do refleksji:

1. Czy przyjąłeś Boży dar zbawienia i pojednania?
2. Kiedy ostatnio poprzez swoje zachowanie i/lub słowa zachęciłeś innych do naśladowania Chrystusa?

Sercami waszymi niech rządzi pokój Chrystusowy, do którego też zostaliście wezwani w jednym Ciele. I bądźcie wdzięczni!

- Kolosan 3:15

Nic nie może dać nam takiego pokoju serca, jakiego udziela Chrystus. Nie pomogą żadne pigułki szczęścia, czy dalekowschodnie ćwiczenia medytacyjne. Jeśli chcemy doświadczać pokoju Bożego, musimy całkowicie zaufać Chrystusowi. Gdy powierzamy wszelkie nasze troski Bogu, Jego pokój strzeże naszych myśli i serc w Panu Jezusie. Narzekanie jest przejawem niewiary. Dlatego Paweł nieprzypadkowo dodaje: „I bądźcie wdzięczni!”

Do refleksji:

1. Czy doświadczasz w życiu pokoju Chrystusowego?
2. W jaki sytuacjach najtrudniej zaufać Bogu?
3. Czy zdarza ci się narzekać? Jeśli tak, to na co najczęściej narzekasz?

Nauka Słowa:

1. << Ułóż rozsypane słowa we właściwej kolejności >>