Hiob odpowiedział Panu: Jam mały, cóż Ci odpowiem? – Rękę przyłożę do ust. Otom ja nędzny, cóż ci odpowiem? Swoją rękę kładę na ustach.

Hioba 40:3-4

Hiob, który tak dużo mówił, i to nawet z sensem, został skonfrontowany z Bogiem. Wówczas po prostu położył rękę na ustach, co było gestem pokory, uniżenia i świadomości. Uznał, że jest tylko ograniczonym stworzeniem, mającym zaledwie zarys poznania Boga. Pokorna powściągliwość w mowie jest wielce potrzebna dzisiejszym rozgadanym ludziom, którzy korzystając z demokracji i wolności słowa, nadużywają swej mowy i niemądrze wypowiadają się na tematy, o których nie mają najmniejszego pojęcia. Dużo lepiej zrobisz przyznając się do niewiedzy w jakiejś dziedzinie niż pochopnie mnożąc nieprzemyślane słowa.

Boże, Ty znasz moją głupotę i występki moje nie są zakryte przed Tobą.

Psalmów 69:6

Dzisiejszy tekst zawiera niezwykle szczere wyznanie. Każdy, kto jest uczciwy przed Bogiem może powtórzyć te słowa w odniesieniu do własnej osoby. Człowiek Boży ma świadomość swojej grzeszności i nie próbuje się wybielać, czy też stwarzać pozorów świętości. Najwięksi grzesznicy uważają się za dobrych ludzi, i nie widzą u siebie nic nagannego. Natomiast święci ludzie są pokorni i wiedzą, że nie zasłużyli na nic dobrego, lecz tylko i wyłącznie dzięki zmiłowaniu Bożemu w Chrystusie mogą być dziećmi Bożymi i prowadzić pobożne życie.

Nasza pozycja ostatecznie zależy od naszych postaw. Jezus twierdzi, że w tej kwestii nie ma wyjątków:

„Bo każdy, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się uniża będzie wywyższony”.

Łukasza 14:11

To czy zostaniemy upokorzeni czy wyróżnieni, jest zależne głównie od tego jak my siebie samych pozycjonujemy.

Biada tym, którzy się uważają za mądrych i są sprytnymi we własnym mniemaniu!

(Izajasza 5:21)

Kto uważa się za mędrca, popada w samozadowolenie i zarozumiałość. Dlatego więcej nadziei jest dla człowieka niemądrego, który jeszcze może się upokorzyć i wiele nauczyć. Człowiek młody, który pokornie się uczy, może być bardziej obiecujący niż człowiek stary, który zatwardziale obstaje przy swych błędnych poglądach i nie potrafi przyjąć żadnego napomnienia. Z drugiej strony młody pyszałek może pogrzebać swoje szanse na rozwój duchowy, a starsza osoba, która gotowa jest się uczyć, może mieć lepsze rokowania. Początkiem mądrości jest bojaźń Boża, lecz ludzie bojący się Boga nie uważają samych siebie za mądrych, tylko uwielbiają Stwórcę za Jego nieskończoną mądrość.

Jezus Chrystus uniżył samego siebie, stawszy się posłusznym aż do śmierci – i to śmierci krzyżowej.