Kto zachowuje naukę Chrystusa, w tym naprawdę miłość Boża jest doskonała.

1 Jana 2:5

Apostoł Jan stwierdza, że człowiek znający Chrystusa przestrzega Jego przykazań i postępuje tak jak On (2:3-6). Naczelnym przykazaniem jest przykazanie miłości, toteż jeśli ktoś nienawidzi bliźniego, nadal jest martwy duchowo (2:7-11). Następnie Jan udziela pouczeń tym członkom Kościoła, których nazwał dziećmi, młodzieńcami i ojcami (2:12-14). W kolejnych słowach apostoł ostrzega przed miłowaniem świata, to jest tej sfery, która jest przeciwna Bogu, a podległa diabłu (2:15-17).

Jezus powiedział: O cokolwiek prosić mnie będziecie w imię moje, Ja to spełnię.

Jana 14:14

Filip poprosił, by Jezus pokazał apostołom Ojca, lecz Pan wykazał, że kto Go widział, widział Ojca (14:8, 9). Zbawiciel oświadczył, że jest w Ojcu, a Ojciec jest w Nim, o czym świadczą Jego słowa i czyny (14:10, 11). Wierzący w Chrystusa będą dokonywać czynów na miarę Zbawcy, bowiem o cokolwiek poproszą Jezusa, spełni to (14:12-14). Jednakże dowodem miłości uczniów do Mistrza będzie przestrzeganie Jego przykazań (14:15). W pełnieniu woli Bożej nie będą osamotnieni, bowiem Pan pośle im innego Pocieszyciela, Ducha Prawdy, Ducha Świętego (14:16, 17).

Jezus powiedział: Każdego więc, kto tych słów moich słucha i wypełnia je, można porównać z człowiekiem roztropnym, który dom swój zbudował na skale.

Mateusz 7:24

Biblia w wielu miejscach wykazuje, że nie wystarczy tylko słuchać Słowa Bożego. Ograniczanie się do słuchania powoduje, że człowiek nie praktykuje tego, co jest wobec niego wolą Bożą. Nieposłuszeństwo zdrowej nauce spowoduje, że człowiek poniesie życiową klęskę, a nawet pójdzie do wieczności bez Chrystusa. „Wprowadzajcie zaś słowo w czyn, a nie bądźcie tylko słuchaczami oszukującymi samych siebie” (Jakuba 1,22).

Jezus powiedział: Jeżeli Mnie miłujecie, będziecie zachowywać moje przykazania.

Jana 14:15

Posłuszeństwo przykazaniom Bożym jest doskonałym sprawdzianem autentyczności naszego chrześcijaństwa. Apostoł Jan w natchnieniu Ducha Świętego tak to podkreślił: „Po tym zaś poznajemy, że Go znamy, jeżeli zachowujemy Jego przykazania. Kto mówi: Znam Go, a nie zachowuje Jego przykazań, ten jest kłamcą i nie ma w nim prawdy. Kto zaś zachowuje Jego naukę, w tym naprawdę miłość Boża jest doskonała. Po tym właśnie poznajemy, że jesteśmy w Nim. Kto twierdzi, że w Nim trwa, powinien również sam postępować tak, jak On postępował”. Jak wypada ten sprawdzian w twoim przypadku?

Jeśli więc pilnie będziesz słuchał głosu Pana, Boga swego, wiernie wypełniając wszystkie Jego polecenia, które ja ci dziś daję, wywyższy cię Pan, Bóg twój, ponad wszystkie narody ziemi. Błogosławione będzie twoje wejście i wyjście.

Powtórzonego Prawa 28:1,6

Gdy Wiekuisty zawarł przymierze z Izraelem, uzależnił błogosławieństwo dla tego ludu od tego, czy będzie posłuszny swemu Panu. Na warunkowe postawienie sprawy błogosławieństwa Bożego wskazuje słowo „jeśli”. Choć jako chrześcijanie jesteśmy pod Nowym Przymierzem, to także dla nas istnieje owo „jeśli”, stawiające nam warunek. Oto niektóre przykłady: „jeśli tylko wytrwacie w wierze, ugruntowani i stali, i nie zachwiejecie się w nadziei, opartej na ewangelii”; „A przypominam wam, bracia, ewangelię, którą wam zwiastowałem, którą też przyjęliście i w której trwacie, i przez którą zbawieni jesteście, jeśli ją tylko zachowujecie tak, jak wam ją zwiastowałem, chyba że nadaremnie uwierzyliście”.