Albowiem to Bóg jest w was sprawcą i chcenia, i działania zgodnie z Jego wolą.

Filipian 2:13

W poprzednim wersecie m.in. czytamy: „zabiegajcie o własne zbawienie z bojaźnią i drżeniem”. Sprawy zbawienia nie należy lekko traktować; nie każdy, kto zaczął podążać za Chrystusem, dojdzie do upragnionego celu. Z drugiej strony, gdy odpowiedzialnie troszczymy się o nasze zbawienie, nie jesteśmy w tym zdani na własne siły. Bowiem sam Bóg, według upodobania swego, sprawia w nas chcenie i skuteczne wykonanie. Niech Bóg wyposaży nas we wszystko, czego potrzeba, byśmy spełnili wolę Jego, i niech sprawia w nas to, co miłe jest w Jego oczach (Hebrajczyków 13:21).

Cokolwiek czynicie, z duszy czyńcie jako dla Pana, a nie dla ludzi.

List do Kolosan 3:23 (Biblia Warszawska)

Biblia zachęca nas do tego, byśmy jedni drugim okazywali miłość, pomagali sobie nawzajem, nosili brzemiona innych itp. Wiele osób stara się tak czynić, może również ty. Niestety często jest tak, że ludzie zapominają o tym, dlaczego powinni tak postępować. Niektórzy prześcigają się w dobrych uczynkach, aby się ludziom przypodobać, aby inni ich chwalili, aby uważali ich za dobroczyńców i aby było o nich głośno. Taka postawa może doprowadzić do pychy, a to już nie jest nic dobrego. Pan Bóg przypomina nam o właściwej motywacji. Cokolwiek czynimy, mamy to czynić dla Niego, a nie po to, żeby się innym przypodobać. Jeżeli więc następnym razem przyjdzie ci ochota zrobić coś, aby się pochwalić przed innymi, jakim dobrym człowiekiem jesteś, przypomnij sobie ten werset.

Do refleksji:

1. Co możesz dobrego uczynić dla Pana Boga?
2. Dlaczego tak łatwo jest zapomnieć o właściwej motywacji do robienia dobrych rzeczy?

Sprawujcie się w sposób godny Ewangelii Chrystusowej, abym ja – czy to gdy przybędę i ujrzę was, czy też będąc z daleka – mógł usłyszeć o was, że trwacie mocno w jednym duchu, jednym sercem walcząc wspólnie o wiarę w Ewangelię.

Filipian 1:27

Jeśli nie chcemy być jedynie ochrzczonymi poganami, to nasze życie musi być godne Ewangelii Chrystusowej. Wiele osób w naszym kraju jest jedynie kulturowo lub tradycjonalistycznie związanych z chrześcijaństwem. Lecz ich codzienne zachowanie, słownictwo, dążenia i sposób myślenia nie mają nic wspólnego z Chrystusem, ani ze Słowem Bożym. Jeżeli przeżyłeś (przeżyłaś) duchowe odrodzenie, to możesz w twoim otoczeniu słowem i przykładem świadczyć o cudownym Chrystusie. Bądź dobrym świadectwem na rzecz twego Pana, a ludzie sami zauważą, że jesteś inny (inna), i wtedy nadarzy się sposobność, by opowiedzieć im dobrą nowinę o zbawieniu w Chrystusie.

Apostoł Paweł napisał: Nie bierzcie wzoru z tego świata, lecz przemieniajcie się przez odnawianie umysłu, abyście umieli rozpoznać, jaka jest wola Boża.

Rzymian 12:2

Uczeń Chrystusa nie wzoruje się na świecie bezbożnych ludzi, nie podziela jego poglądów i nie naśladuje jego nagannych mód lub obyczajów. Zamiast tego jego myślenie i postępowanie stale ulega przeobrażeniu na obraz Boży. Pomaga w tym lektura Biblii, modlitwa i napełnianie się Duchem Świętym. Dzięki temu chrześcijanin jest w stanie rozeznać, jaka jest wola Boża, co podoba się jego Panu.

Do refleksji:

1. Jak często sięgasz po Biblię?
2. Co zniechęca Cię do regularnej lektury?
3. Jak czytać Pismo Święte, by ono wpływało na nasze życie?

Sprawiedliwość wywyższa naród, a czyn haniebny pomniejsza narody.

Przypowieści Salomona 14:34

W wersecie tym mamy zbiorowe zastosowanie zasady siewu i zbiorów: „Co człowiek sieje, to też będzie zbierał”. Bez względu na to, czy to sobie uświadamiamy, nasze obecne postępowanie to albo uczynki ciała, albo owoc Ducha Świętego. Albo wydajemy owoc sprawiedliwości, albo plamimy się postępowaniem niegodnym dziecka Bożego. Lekarstwem na wszelkie odstępstwa jest radykalne zbliżenie się do Boga. Tylko dzięki duchowemu odrodzeniu mogą występować u nas dobre owoce poznania Boga: bojaźń Boża, przestrzeganie przykazań i prowadzenie pobożnego życia.