Szczęśliwy człowiek, któremu Pan nie poczytuje winy, w którego duszy nie kryje się podstęp.

Psalmów 32:2

Na te Słowa powoła się potem apostoł pogan, w Liście do Rzymian 4:4-8: „Otóż temu, który pracuje, poczytuje się zapłatę nie tytułem łaski, lecz należności. Temu jednak, który nie wykonuje pracy, a wierzy w Tego, co usprawiedliwia grzesznika, wiarę jego poczytuje się za tytuł do usprawiedliwienia, zgodnie z pochwałą, jaką Dawid wypowiada o człowieku, którego Bóg usprawiedliwia niezależnie od uczynków: Błogosławieni ci, których nieprawości zostały odpuszczone i których grzechy zostały zakryte. Błogosławiony mąż, któremu Pan nie poczyta grzechu” (BT). Tekst ten dowodzi, że usprawiedliwienie grzesznika jest od początku do końca dziełem łaskawego, przebaczającego Boga, i człowiek nie może do tego nic dodać.

Jezus powiedział: Nie stawiajcie oporu złemu. Lecz jeśli cię kto uderzy w prawy policzek, nadstaw mu i drugi!

Mateusza 5:39

Tych Słów Pana nie należy traktować bardzo dosłownie, gdyż sam Chrystus, gdy Go policzkowano, bronił się: „Jeżeli źle powiedziałem, udowodnij, co było złego. A jeżeli dobrze, to dlaczego Mnie bijesz?” (Jana 18:23, BT). Dzisiejszy tekst należy rozumieć jako zakaz brania sprawy w swoje ręce i wywierania zemsty na tych, którzy nas krzywdzą. Oto szersze wytłumaczenie tej sprawy, które podał apostoł Paweł: „Nikomu złem za złe nie odpłacajcie. … Umiłowani, nie wymierzajcie sami sobie sprawiedliwości, lecz pozostawcie to pomście [Bożej]. … Nie daj się zwyciężyć złu, ale zło dobrem zwyciężaj” (Rzymian 12:17-21, BT).

Pan odkupi Izraela ze wszystkich jego grzechów. (Psalmów 130:8)

Prawda, że tylko sam Bóg może odpuścić swemu ludowi jego grzechy przewija się przez całą Biblię. Prorok Izajasz zapisał Słowa Jahwe, w myśl których jedynie On może przez wzgląd na siebie zmazać przestępstwa Izraela. Gdy Chrystus ogłosił uzdrowionemu paralitykowi przebaczenie grzechów, uczeni w Piśmie pomyśleli, że Jezus bluźni. Lecz nasz Pan nie bluźnił, tylko pokazał w ten sposób, że jest Bogiem. Nowe Testament przypisuje możliwość przebaczania grzechów zarówno Bogu Ojcu, jak i Panu Jezusowi.

Bądźcie prawdomówni wobec bliźnich, w bramach waszych ogłaszajcie wyroki sprawiedliwe, zapewniające zgodę!

Zachariasza 8:16

W myśl dzisiejszego wersetu mamy mówić prawdę jeden drugiemu. Dzisiaj jednak wiele osób uważa, że istnieje coś takiego, jak „niewinne kłamstwo”, które nikomu nie szkodzi, lecz stanowi wygodne wyjście z kłopotliwej sytuacji. Pamiętajmy jednak o tym, że to sam diabeł jest ojcem kłamstwa i jego los podzielą wszyscy kłamcy. Jeśli dotąd mieliśmy zwyczaj „ułatwiać” sobie życie za pomocą kłamstw, wyznajmy ten grzech Bogu i błagajmy go o przebaczenie w imieniu Pana Jezusa Chrystusa. Prośmy, by Duch Święty uzdolnił nas do porzucenia krętych dróg bezbożnego świata i do wejścia na drogę prostolinijności.

Jeżeli wyznajemy nasze grzechy, Bóg jako wierny i sprawiedliwy odpuści je nam i oczyści nas z wszelkiej nieprawości.

Bóg udziela nam w Chrystusie pełnego przebaczenia i oczyszczenia z grzechu. Musimy jednak przyznać się do tego, że jesteśmy grzesznikami i wyznawać Stwórcy nasze grzechy. To dzisiaj jest niemodne, gdyż obecnie uzależnienia nazywa się chorobą, nieuczciwość utożsamia się z zaradnością, dewiacje określa się jako odmienne orientacje, a kłamstwo uważa się za wygodne wyjście z kłopotliwych sytuacji. Wbrew temu, co mówią ludzie nurzający się w grzechu, jest on moralnym złem, bezbożnością i nieprawością wobec absolutnie świętego Boga. Lecz Ten sam Bóg w swej niepojętej miłości, wychodzi do każdego człowieka w propozycją wyzwolenia z grzechu przez krew Jego Syna.