Niech Bóg się zmiłuje nad nami, niech nam błogosławi; niech zajaśnieje dla nas Jego oblicze!

Psalmów 67:2

Dzisiejszy werset zawiera prostą prośbę o miłosierdzie i błogosławieństwo Boże. Wszystkim nam potrzeba łaskawości Najwyższego, byśmy mogli śmiało iść przez to niełatwe życie. Jeśli tracisz odwagę i otuchę w obliczu złych wieści, którymi np. karmią nas środki przekazu, powróć do dobrego zwyczaju, jakim jest czytanie Biblii i modlitwa. W Psalmach znajdziesz wiele myśli odzwierciedlających stan twego ducha, gdyż psalmiści wyrażali swoje przygnębienie lub niepokój. Zarazem mimo największych nawet przeciwności ufali niezachwianie Bogu, który nie sprawił im zawodu.

O Panie, słuchaj głosu mego! Nakłoń swoich uszu ku głośnemu błaganiu mojemu!

- Psalmów 130:2

Są takie chwile w życiu, kiedy mamy nadzieję, że to, co nas spotyka to tylko zły sen. Nie każdy ma zasobny portfel, wspaniałych i życzliwych ludzi wokół siebie, kochanych rodziców, zdrowe i niesprawiające żadnych problemów dzieci, możliwości stałego podnoszenia kwalifikacji i rozwoju zawodowego. Czasami życie dotyka nas boleśnie, sprowadza na ziemię, każe przemyśleć wartości, którymi się kierujemy. I nie zawsze wiemy, gdzie szukać pomocy. A jednak ten Psalm jest pełen nadziei! Bo czy nie napawa nadzieją fakt, że możemy wołać do Boga nie wstydząc się swoich emocji?

Czasami wcale nie potrzebujemy odpowiedzi na dręczące nas pytania. Zamiast nich konieczna jest kłótnia z Bogiem, wyżalenie się, rozpaczliwa a zarazem intensywna modlitwa, szukanie Boga bez warunków wstępnych. Że to oznaka słabości? Że tak zachowują się tylko życiowi bankruci? Może i tak, ale taka postawa: „W Panu pokładam nadzieję, nadzieję żywi moja dusza: oczekuję na Twe słowo. Dusza moja oczekuje Pana bardziej niż strażnicy świtu.” (w. 5-6) prowadzi do takiej nadziei: „U Pana jest łaskawość i obfite u Niego odkupienie.” (w. 7)

Do refleksji:

1. Czy zdarzyło ci się głośno wołać do Boga?
2. Jak radzisz sobie z trudnymi sytuacjami w życiu?
3. Co robisz, kiedy czujesz depresję?
4. Gdzie szukasz nadziei?

Ty (Boże) udzielasz przebaczenia, aby Cię otaczano bojaźnią.

- Psalmów 130:4

Bóg przebacza tym, którzy smucą się z powodu popełnionego zła. Jednak Boga nie można traktować tak, jak się traktuje automat z zimnymi napojami. Bogiem nie można manipulować. Jeśli wyznajemy Bogu grzechy, porzucajmy je. Kropka.

Do refleksji:

1. Czym dla Ciebie jest przebaczenie?
2. Czy doświadczyłeś Bożego przebaczenia w swoim życiu?
3. Dlaczego Bóg chce, by się Go bano?
4. Jak rozumiesz bojaźń Bożą/otaczanie Boga bojaźnią?

W sercu swym przechowuję Twą mowę, by nie grzeszyć przeciw Tobie.

- Psalmów 119:11

Psalm 119 został napisany po niewoli babilońskiej. Warto zwrócić uwagę na ten drobny szczegół. Państwo Izrael nie istniało, większa część Izraelitów została uprowadzona do niewoli. Być może autorami byli ci, którzy z tej niewoli wrócili.

Bardzo zachęca mnie w tym Psalmie intymna rozmowa człowieka z Bogiem. Brak tutaj charakterystycznej dla Starego Testamentu wizji bogactwa jako symbolu Bożego błogosławieństwa. Autorzy nie koncentrowali się na tym, co mogą otrzymać za swoją pobożność. Skupiali się raczej na swojej relacji z Bogiem. Kilka przykładów:

• Szczęśliwi, którzy zachowują Jego upomnienia, całym sercem Go szukają. (w. 2)
• Przestrzegać będę Twych ustaw: nie opuszczaj mnie nigdy! (w. 8)
• Z całego serca swego szukam Ciebie; nie daj mi zboczyć od Twoich przykazań! (w.10)

Jezus dodał: „Kto szuka, ten znajdzie” (Mateusza 7:8) A ten kto znalazł, w sercu swoim przechowuje Boże Słowo. Bo „jak młodzieniec zachowa ścieżkę swą w czystości? – Przestrzegając słów Twoich. (…) W sercu swym przechowuję Twą mowę, by nie grzeszyć przeciw Tobie.”

Rozkochaj się w Bożym Słowie. Poznaj autora tych Słów. Znajdź Życie. Przez Słowo do serca.

Do refleksji:

1. Jakie znaczenie ma dla ciebie Słowo Boże?
2. Jak często czytasz Biblię?
3. Co jest dla ciebie najtrudniejsze w regularnym poznawaniu Boga przez Jego Słowo?
4. Czy Słowo Boże pomaga ci unikać pułapek, iść dobrą drogą?

Cośmy słyszeli i cośmy poznali, i co nam opowiedzieli nasi ojcowie, tego nie ukryjemy przed ich synami. Opowiemy przyszłemu potomstwu chwałę Pana i Jego potęgę, i cuda, których dokonał.

- Psalmów 78:3-4

Pismo Święte to Boża historia, zapis interakcji Boga z człowiekiem. Nie powinniśmy zatem traktować tej Księgi jako czegoś przeznaczonego tylko dla wybranych! Świadkami Bożego działania byli zwykli ludzie, tacy jak my. Jeśli masz co do tego wątpliwości, przypomnij sobie chociażby dlaczego Izraelici przez 40 lat błąkali się po pustyni…

Biblia nie wybiela bohaterów wiary, pokazuje ich takich jakimi byli. Opowiada historię ich życia. Mówi o problemach, z którymi się zmagali, o zwycięstwach i porażkach, o oddaniu oraz o chwilach zwątpienia. Ale to coś więcej niż tylko historia zmagań człowieka z losem. To opowieść o tym jak Bóg zmieniał i zmienia życie ludzi. To opowieść o „chwale Pana i Jego potędze, i cudach, których dokonał„. Jeśli mamy je przykazywać dalej, to mówmy o tym, „cośmy słyszeli i cośmy poznali.”

Do refleksji:

1. Czym jest dla ciebie Słowo Boże?
2. Jak często je czytasz?
3. Na ile Bóg staje się częścią Twojej historii?
4. Kim jest dla Ciebie Bóg?

Nauka Słowa:

1. << Ułóż rozsypane słowa we właściwej kolejności >>