Tak bowiem mówi Wysoki i Wzniosły, którego stolica jest wieczna, a imię Święty: Zamieszkuję miejsce wzniesione i święte, lecz jestem z człowiekiem skruszonym i pokornym, aby ożywić ducha pokornych i tchnąć życie w serca skruszone.

Izajasza 57:15

To nas bardzo buduje, że wzniosły i święty Bóg jest bliski tych, których serca są skruszone i pokrzepia ich na duchu. Ileż to razy różne trudności i przykre doświadczenia odbierają nam radość. Gdy w chwilach przygnębienia szukamy posilenia u Boga, modląc się do Niego i czytając Jego Słowo, to zawsze czujemy się podniesieni na duchu. Nie zapominajmy o tym, że mamy w niebie arcykapłana, Jezusa Chrystusa, który wstawia się za nami przed tronem łaski. Możemy z ufną odwagą przystępować do Ojca Niebiańskiego, gdyż On nam chętnie udzieli łaski pomocnej w stosownej porze.

Przed porażką – wyniosłość, duch pyszny poprzedza upadek.

Przypowieści Salomona 16:18

Cała historia ludzkości potwierdza prawdziwość przysłowia biblijnego, że „pycha kroczy przed upadkiem”. Takie butne mocarstwa i ich pyszni władcy, jak Egipt, Asyria, Babilon, czy pogański Rzym – wszystkie mimo swej świetności upadły. Nie sądźmy, że dzisiejsze systemy przeciwne Bogu i Jego Słowu czeka lepszy los. Jeśli w twoim sercu pielęgnujesz pychę i wyniosłość, to daleko nie zajdziesz, lecz doznasz upadku i upokorzenia. Boże Wszechmogący, ustrzeż nas od wszelkiej zarozumiałości i pychy!

Nie mówcie więcej słów pełnych pychy, z ust waszych niech nie wychodzą słowa wyniosłe, bo Pan jest Bogiem wszechwiedzącym: On waży uczynki.

1 Samuela 2:3

Bóg widzi wszystko i jest wszechwiedzący, zatem wszystko o nas wie. Bada nasze wnętrze i zna nasze najskrytsze myśli i uczucia. Czy świadomość Bożej wszechwiedzy powinna nas przytłaczać i przerażać? Tak, wszechwiedza Boga powinna przerażać tych, którzy trwają w grzechu i jak dotąd nie pojednali się z Bogiem. Natomiast ci, którzy dzięki łasce Bożej już żyją w pokoju z Bogiem i potwierdzają swą wiarę czynami, mogą z wszechwiedzy Bożej czerpać pokrzepienie. Jeśli dotąd nie żyjesz w zgodzie z Bogiem, nawróć się.

Bóg nas wybawił i powołał powołaniem świętym, nie na podstawie uczynków naszych, lecz według postanowienia swojego i łaski, danej nam w Chrystusie Jezusie przed dawnymi wiekami.

- 2 Tymoteusza 1:9

W dzisiejszym tekście pojawia się wielka prawda o tym, że zbawienie jest dziełem odwiecznego postanowienia Boga i Jego łaski. Ludzka pycha sprzeciwia się prawdzie o tym, że człowiek nie może zasłużyć na zbawienie, którego może dostąpić jedynie darmo, z łaski. Z kolei niefrasobliwość i pobłażliwość dla grzechu może prowadzić do bagatelizowania dzieła odkupienia, do wiary w tanią łaskę. Łaska nie nigdy nie jest tania – ten, który jej udziela, ze swej strony daje wszystko, co ma. Bądźmy z całego serca wdzięczni za cudowną miłość Boga Ojca, który zapłacił za nas najwyższą cenę, ofiarowując za nasze grzechy swego Syna.

Do refleksji:

1. Czym dla Ciebie jest Boża łaska?
2. Czy łaska oznacza, że sprawiedliwe postępowanie przestaje mieć znaczenie?
3. Dlaczego Bóg wybrał nas „nie na podstawie uczynków naszych”?