Czcij ojca swego i matkę swoją.

2 Mojżeszowa 20,12

Okazywanie szacunku rodzicom jest podstawowym wymaganiem biblijnym wobec dzieci. Zbliżający się Dzień Ojca może być dobrą okazją dla każdej mamy, by uczyć dzieci czym jest szacunek dla taty i jak okazywać go w praktyce. Możesz zmobilizować dzieci, by przygotowały dla niego jakąś niespodziankę – miłą laurkę, poranną kawę do łóżka, a może ugotują ulubione danie taty? O wiele ważniejsze jednak jest przekazywanie nauki, którą będą mogły stosować nie tylko od święta.

Szacunek dla drugiej osoby oznacza, że traktujemy ją jako kogoś szczególnego, jesteśmy gotowi zrobić dla niej więcej niż się od nas oczekuje i robimy to z właściwym nastawieniem. W jaki sposób dzieci mogą okazać tacie, że jest dla nich kimś szczególnym? Oto kilka wiele znaczących drobiazgów: serdeczne witanie go gdy wraca do domu, wyrażanie wdzięczności za to, co dla nas robi, chęć spędzania z nim czasu.

Spójrzmy na to w taki sposób: rodzina przypomina trochę podziurawiony dzbanek. Woda symbolizuje energię życia rodzinnego i ta energia nieustannie wycieka z powodu pracy, którą trzeba wykonać w domu: posiłki, pranie, zakupy, sprzątanie, itp. Żeby nie dopuścić do całkowitego spadku energii, każdy członek rodziny powinien dokładać swoją część do dzbanka. Czasami dzieci przez złe nastawienie przyczyniają się do wyczerpywania energii, sprawiając, że wspólna praca staje się brzemieniem trudnym do udźwignięcia.

Pamiętajmy, że Bóg zarządził, by dom rodzinny był miejscem, gdzie dzieci uczą się czym jest szacunek dla drugiego człowieka w teorii i praktyce.

Zaplanuj razem z dziećmi, jak w tym roku uczcicie tatę. Podzielcie się z nami swoimi pomysłami!

Wy, ojcowie, nie pobudzajcie do gniewu waszych dzieci, lecz wychowujcie je stosując karcenie i napominanie Pańskie!

Efezjan 6:4

Rodzice powinni z miłością traktować swe dzieci. Bardzo ważne jest utrzymywanie naszych pociech w karności, lecz przy poszanowaniu ich godności. Słowo Boże nie popiera reform, w myśl których nie wolno będzie stosować kar cielesnych czy innych form karcenia. Z drugiej strony Biblia nie pochwala krzywdzenia, brutalnego bicia, poniżania ani ranienia uczuć dziecka.

Do refleksji:

1. Co sądzisz na temat form karcenia dzieci?

Ten, który rozpoczął w was dobre dzieło, będzie je pełnił aż do dnia Chrystusa Jezusa.

Filipian 1:6

Przygotowując się do jednego ze spotkań z rodzicami, przeprowadziliśmy ankietę wśród nastolatków, dotyczącą ich relacji z rodzicami. Jedno z pytań brzmiało: Czy rodzice cię chwalą? Połowa nastolatków odpowiedziała negatywnie. Bo też za co ich chwalić? Ciągłe humory, niezadowolenie, kłótliwość, lenistwo – prawie wszyscy doświadczamy tych problemów na co dzień.

Jednak niedobrze jest koncentrować się na tym co jeszcze jest do zrobienia, nie doceniając tego, co dziecko już osiągnęło. Nie czekajmy, aż zachowanie nastolatka będzie doskonałe. Jeśli ma problem z odrobieniem zadań domowych, zachęć je, pokazując jak wiele już zrobiło, zamiast wytykać ile ma do zrobienia. Może denerwuje cię, jak odwleka wykonanie obowiązków domowych, pomyśl jednak, jak wiele nauczyłeś go w ciągu ostatnich lat. Powinniśmy chwalić kroki postawione we właściwym kierunku, nawet jeśli cel jeszcze nie został osiągnięty. Wszyscy jesteśmy „w drodze” i potrzebujemy zachęty, by iść dalej.

Parafrazując słowa Pawła:

Zachęcam was, nie rezygnujcie, gdyż Bóg wciąż nad wami pracuje.

Do refleksji:

1. Co nas powstrzymuje przed chwaleniem dzieci?

Synu mój, słuchaj pouczenia swojego ojca i nie odrzucaj nauki swojej matki. 

Przypowieści Salomona 1:8 (Biblia Warszawska) 

W wieku kilkunastu lat trudno jest słuchać dorosłych – rodziców, opiekunów czy nauczycieli. Zazwyczaj w tym okresie chce się żyć po swojemu. Robić to, co samemu uważa się za słuszne, przyjaźnić się z tymi osobami, które się samemu wybrało, chodzić własnymi drogami. Myślę, że wiesz coś na ten temat, prawda? :) Może patrzysz na dorosłych jak na „minioną epokę”, która mało co wie o życiu, nie mówiąc już o modzie czy o postępie techniki. Niezależnie jednak od tego, czy twoi rodzice lub opiekunowie są według ciebie „na czasie” czy nie, Bóg chce, abyś ich słuchał. Abyś wprowadzał w życie dobre rady matki, ojca lub opiekuna. Wierz mi, oni naprawdę dużo wiedzą. Posłuchaj ich uważnie.  

PS. Pomimo tego, że werset skierowany jest do „syna”, jego treść dotyczy również „córek”! :) 

Do refleksji:

1. Czy lubisz słuchać rodziców, opiekunów? Dlaczego tak lub dlaczego nie?
2. Czy jest coś (pomyśl dłużej), czego możesz się od nich nauczyć?

Weźcie sobie do serca te wszystkie słowa, które ja wam dzisiaj ogłaszam, nakażcie waszym dzieciom pilnie strzec wszystkich słów tego Prawa.

Powtórzonego Prawa 32:46

Fragment ten zawiera ważną prawdę, że rodzice najpierw muszą przyjąć do swego serca Słowo Boże, by móc potem je przekazać swym dzieciom. Jeśli rodzice nie przykładają wielkiej wagi do spraw duchowych i zadowalają się nominalnym członkostwem w Kościele, to na pewno nie dają przykładu żywej wiary swym pociechom. Jeśli znajdujesz się w tym opisie, to najwyższy czas, by to zmienić. Zacznij szukać żywego Boga i poważnie potraktuj ewangelię Chrystusową, a gdy zdobędziesz solidny fundament wiary, będziesz mógł ją przekazywać twym dzieciom.