Złóżcie nadzieję w Panu na zawsze, bo Pan jest wiekuistą Skałą!

Izajasza 26:4

Oto sposób na uzyskanie spokoju umysłu i harmonii wewnętrznej – bezgraniczne zaufanie Bogu, który jest jedynym pewnym fundamentem życia. Nie może się z tym równać żadna joga ani medytacje wzięte z religii Wschodu. Nieskuteczne jest składanie obietnic poprawy i dokładanie własnych, czysto ludzkich wysiłków, by zapanować nad sobą i swym życiem. Tylko radykalne nawrócenie i zupełne przylgnięcie do Wiekuistego przez Jego Syna, Jezusa Chrystusa jest ratunkiem dla skołatanej duszy.

Do refleksji:

1. Na ile wiara w Chrystusa przekłada się na Twój wewnętrzny spokój i harmonijny rozwój?

Pan zapewnia praworządność swojemu ludowi i lituje się nad swymi sługami.

Psalmów 135:14

Izrael tworzył w starożytności bardzo nowoczesne państwo. Prawa, które nadał im Bóg, a które zakazywały zabijania, kradzieży, cudzołóstwa dały ludziom przestrzeń pozwalającą na dynamiczny rozwój. Im bardziej Izraelici oddalali się od Bożych praw, tym gorzej im się wiodło. Tym jednym zdaniem można praktycznie streścić cały Stary Testament. Jeśli szukasz w życiu celu, sięgnij po Słowo Boże i uczyń je swoim przyjacielem. Ono pokazuje jak żyć i tworzyć praworządną społeczność ludzi odkupionych. Praworządność nie musi bowiem być fikcją. Dowodem są kraje, gdzie ogół społeczeństwa czytał i wprowadzał w czyn Boże Słowo.

Do refleksji:

1. Czym według Ciebie jest praworządność?
2. Jakie kraje spełniają (mniej lub bardziej definicję praworządności)?

Dla nas istnieje tylko jeden Bóg, Ojciec, od którego wszystko pochodzi i dla którego my istniejemy, oraz jeden Pan, Jezus Chrystus, przez którego wszystko się stało i dzięki któremu także my jesteśmy.

- 1 Koryntian 8:6

Zapewne większość współczesnych nie kwestionuje istnienia Boga. Postmodernizm ma to do siebie, że jest w nim zafascynowanie tajemnicą i mistycyzmem. Jednak to, co pisze Paweł, może nas wprowadzić w spore zakłopotanie. Dlaczego?

Paweł zaczyna od stwierdzenia, że jest tylko jeden Bóg. Ten Bóg dał początek życiu, stworzył wszechświat i wprawił go w ruch. Oczywiście kwestia początku życia i stworzenia nie wyklucza ewolucji. To Bóg zainicjował proces tworzenia, ale ten proces w pewnym sensie nie jest zakończony (trwa cały czas). Bóg jest niesłychanie twórczą istotą. Dał nam wolność, byśmy kształtowali naszą osobowość, czytali poezję, malowali, pisali, słowem – rozwijali się.

Paweł idzie jednak dalej. Bóg nie tylko stworzył ten świat. On nadaje sens istnienia każdemu z nas – istniejemy dla Niego. Ta myśl wydaje się stawiać Boga w dosyć samolubnym świetle. Jak ją rozumieć?

Do refleksji:

1. Jak czujesz się z tą myślą?
2. Czy Bóg jest samolubny, bo chce nas mieć na własność?
3. Dlaczego istniejemy dla Boga?
4. Jaki jest sens takiego istnienia?

Nauka Słowa:

1. << Ułóż rozsypane słowa we właściwej kolejności >> (masz na to 3 minuty)

Apostoł Jakub napisał: Wyznawajcie zatem sobie nawzajem grzechy, módlcie się jeden za drugiego, byście odzyskali zdrowie. Wielką moc posiada wytrwała modlitwa sprawiedliwego.

- Jakuba 5:16

Sprawa wydaje się prosta. Mamy się modlić o siebie nawzajem, by odzyskać zdrowie. Warto jednak zwrócić uwagę na pięć istotnych kwestii.

Po pierwsze, kontekst. Zajrzyjmy do Listu Jakuba 5:13-16. Dla Jakuba wiara była pełnym ufności powierzeniem się Bogu bez względu na okoliczności.

Po drugie, jako ludzie wierzący mamy sobie nawzajem wyznawać grzechy. Oczywiście nie każdemu, ale ludziom do których mamy zaufanie. Wszystko po to, by łatwiej zerwać z tym, co nas obciąża (jak widać coaching znany był i praktykowany już wiele set lat temu).

Po trzecie, Jakub dodaje, że „wielką moc posiada wytrwała modlitwa sprawiedliwego.” We współczesnym świecie błyskawicznych zup, kawy instant, szybkiego internetu, itp., wytrwałość (połączona z cierpliwością) wydaje się rzadką cnotą.

Po czwarte, mamy się modlić jeden za drugiego. Aby tak było, musimy zmienić swój styl życia. Dosyć koncentrowania się na sobie i swoich potrzebach. Czas rozejrzeć się wokół i zauważyć innych ludzi.

Po piąte wreszcie, czy Jakub ma na myśli zdrowie fizyczne? Sugerując się kontekstem, zapewne tak, ale w 1 Piotra 2:24 czytamy, że: „Jezus sam, w swoim ciele poniósł nasze grzechy na drzewo, abyśmy przestali być uczestnikami grzechów, a żyli dla sprawiedliwości – Krwią Jego zostaliście uzdrowieni.” Zatem przelana krew Jezusa uzdrawia nas, sprawia, że dzięki przyjęciu tego, co Chrystus dokonał dla nas na krzyżu, odzyskujemy duchowe zdrowie.

Do refleksji:

1. Niektórzy sądzą, że dar uzdrawiania ludzi w imię Chrystusa zanika. Jakie jest twoje zdanie w tej kwestii?
2. Czy znasz przykłady ludzi uzdrowionych w imię Chrystusa?
3. Czy masz kogoś, o kim możesz porozmawiać o swoim rozwoju duchowym?
4. Czy modlisz się o innych ludzi?
5. Czy jesteś osobą wytrwałą? W modlitwie?