Wszystkim tym, którzy Słowo przyjęli, dało moc, aby się stali dziećmi Bożymi, tym, którzy wierzą w imię Jego.

Jana 1:12

Jan Chrzciciel złożył świadectwo o światłości, to jest o Chrystusie (1:6-8). Mesjasz przyszedł jako światłość na świat, lecz został przez świat odrzucony; przyjęli Go tylko wierzący w Jezusa, którzy dzięki temu stali się dziećmi Bożymi (1:9-13). Następnie Ewangelista Jan mówi nam, że odwieczne Słowo (Jezus w bycie przedludzkim) stało się ciałem, i poznaliśmy Je w Osobie jednorodzonego Syna Bożego, pełnego łaski i prawdy (1:14).

Bóg powiedział: Słowo, które wychodzi z ust moich, nie wraca do Mnie bezowocne, zanim wpierw nie dokona tego, co chciałem, i nie spełni pomyślnie swego posłannictwa.

Izajasza 55:11

Bóg zaprasza swój lud, by skorzystał z obfitości dóbr materialnych i duchowych oraz nawołuje Izraela, by Go słuchał, bo to zapewni temu narodowi życie (55:1-3a). Stwórca zamierza zawrzeć ze swym ludem wieczne przymierze, któremu towarzyszyć będą niezawodne przejawy łaskawości, jakie były udziałem króla Dawida (55:3b-5). W kolejnym fragmencie Jahwe nakłania lud do szukania Go, zaś niegodziwych wzywa do nawrócenia, gdyż Bóg hojnie przebacza (55:6, 7). Myśli i drogi Boże niepomiernie górują nad myślami i drogami ludzkimi, zaś Słowo Boga skutecznie działa, spełniając Jego zamysły (55:8-11).

Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono było na początku u Boga. Wszystko przez Nie się stało, a bez Niego nic się nie stało, co się stało.

Jana 1:1-3

Apostoł Jan w prologu swej Ewangelii opisuje Słowo, które przed stworzeniem czegokolwiek było od wieczności u Boga i Samo było Bogiem (1:1, 2). Wszystko zostało stworzone za pośrednictwem Słowa i w Nim było życie będące światłością ludzi (1:3-5).

Bóg swoje miłosierdzie na pokolenia i pokolenia zachowuje dla tych, co się Go boją.

Łukasza 1:50

Miłosierdzie Boże jest nad tymi, którzy się boją Boga. Dzisiaj modne jest traktowanie Stwórcy jak kolegi. Tymczasem Słowo Boże głosi: „…oddawajmy cześć Bogu tak, jak mu to miłe: z nabożnym szacunkiem i bojaźnią” oraz „…z bojaźnią i ze drżeniem zbawienie swoje sprawujcie” (Hebrajczyków 12:28-29; Filipian 2:12). Bojaźń, o której tu mowa nie jest strachem przed czymś złowrogim, nieprzychylnym człowiekowi; Bóg nie jest naszym wrogiem. Chodzi tu raczej o cześć oddawaną Stwórcy z głębokim szacunkiem i miłością.

Wy, ojcowie, nie pobudzajcie do gniewu waszych dzieci, lecz wychowujcie je stosując karcenie i napominanie Pańskie!

Efezjan 6:4

Rodzice powinni z miłością traktować swe dzieci. Bardzo ważne jest utrzymywanie naszych pociech w karności, lecz przy poszanowaniu ich godności. Słowo Boże nie popiera reform, w myśl których nie wolno będzie stosować kar cielesnych czy innych form karcenia. Z drugiej strony Biblia nie pochwala krzywdzenia, brutalnego bicia, poniżania ani ranienia uczuć dziecka.

Do refleksji:

1. Co sądzisz na temat form karcenia dzieci?