Albowiem zapłatą za grzech jest śmierć, lecz darem łaski Bożej jest żywot wieczny w Chrystusie Jezusie, Panu naszym.

List do Rzymian 6:23 (Biblia Warszawska)

Gdy rozejrzysz się wokół i przyjrzysz się postępowaniu innych, to, będąc szczerym, z pewnością stwierdzisz, że wokół ciebie nie ma „idealnych” ludzi. Każdy popełnia błędy, każdy grzeszy. Każdy więc zasługuje na karę za swoje grzechy, czyli na śmierć. I nie chodzi tu tylko o śmierć fizyczną, ale bardziej o tę duchową, czyli o wieczne oddzielenie od Boga, o życie w piekle. Bóg jednak nie chce dla ludzi takiego końca, ponieważ bardzo nas kocha. Z tego też powodu zrobił coś niesamowitego. Posłał na świat Swego Jedynego Syna – Jezusa Chrystusa, aby wziął na siebie karę za nasze grzechy. I On to zrobił. Umarł na krzyżu zamiast ciebie, abyś ty mógł mieć życie wieczne. Jest jednak jeden warunek. Musisz w to uwierzyć i przyjąć ten dar, który Bóg chce ci dać – zbawienie.

Do refleksji:

1. Jakie znaczenie ma dla ciebie fakt, że Pan Jezus umarł za ciebie na krzyżu?
2. Czy ma to jakiś wpływ na twoje życie?

Chociaż ciało i serce moje zamiera, to jednak Bóg jest opoką serca mego i działem moim na wieki.

Psalm 73:26 (Biblia Warszawska)

Kiedy słyszymy o tym, że czyjeś serce i ciało zamiera, ulega powolnemu niszczeniu, na myśl przychodzą zazwyczaj osoby w podeszłym wieku, dziadkowie, babcie. Ale prawda jest taka, że ten proces często dotyczy również ludzi młodych, nastolatków, a nawet dzieci. Wielokrotnie osoby bardzo młode ciężko chorują. Może gdzieś blisko ciebie jest ktoś, kto właśnie przeżywa takie chwile, a może nawet dotyczy to ciebie?

Nie jest to łatwy okres w życiu, ale jedno jest pewne, jeżeli ufasz Bogu, jeżeli On jest twoim osobistym Zbawicielem, to możesz być pewny swojej przyszłości. Tego, co nastąpi, gdy umrzesz. Możesz być pewien, że życie wieczne w niebie będzie wolne od chorób i śmierci. Skończy się ból i strach. Tam będzie niekończąca się radość, a co najważniejsze, będziesz mógł cały czas przebywać w obecności Boga. Możesz się tego trzymać jak opoki, skały niewzruszonej, gdyż Bóg się nie zmienia. Na Nim możesz polegać. W Nim możesz znaleźć uciszenie swojej duszy i pokój serca. On może Cię pocieszać w trudnych chwilach, nawet gdy twoje ciało zamiera. Jeżeli tak jest, wołaj do Niego. On cię nie pozostawi samego.

Do refleksji:

1. Na czym powinieneś się skupiać, gdy myślisz o przemijaniu, o śmierci?
2. W jaki sposób możesz pomóc tym, którzy obecnie cierpią z powodu choroby?

Ach, Panie Boże, oto stworzyłeś niebo i ziemię wielką swoją mocą i wyciągniętym ramieniem. Żadna rzecz nie jest niemożliwa dla Ciebie.

Jeremiasza 32:17

Czytamy tu, że Bóg wszystko stworzył. To fundamentalna prawda, od której zależy bardzo wiele. Skoro Bóg wszystko stworzył i stworzył Adama i Ewę, to ma sens prawda o upadku pierwszych ludzi i o ostatnim Adamie, Mesjaszu, który dokonał zadośćuczynienia za nasze grzechy. Skoro Bóg jest Stwórcą, to ma prawo ustanawiać niezmienne normy moralne, tak jak ustanowił prawa fizyczne. Skoro Bóg stworzył człowieka, to tylko On jest Panem życia i śmierci.

Po to Chrystus umarł i powrócił do życia, by zapanować tak nad umarłymi, jak nad żywymi.

Rzymian 14:9

Żyjemy i umieramy dla Pana, do którego należymy, gdyż nas odkupił swoją krwią. Lecz czy naprawdę żyjemy dla Pana? Przypatrzenie się naszym priorytetom życiowym pozwoli ocenić, jak jest naprawdę. A jak postępujemy, gdy musimy podjąć ważną decyzję? Jeśli z modlitwą i z Biblią w ręku rozważamy, czy podjęcie określonych kroków będzie miłe Panu, a potem pełnimy Jego wolę, to faktycznie żyjemy dla Niego.

To Pan daje śmierć i życie, wtrąca do Szeolu i zeń wyprowadza.

1 Samuela 2:6

Bóg jest Panem życia i śmierci, lecz co to dla nas oznacza? Chodzi o to, że nikt „z nas nie żyje dla siebie i nikt nie umiera dla siebie”. Powinniśmy postawić sobie cel, by Chrystus był w nas uwielbiony: czy to przez życie, czy przez śmierć. Dobre chrześcijańskie życie, świadczące o całkowitym oddaniu się Chrystusowi na pewno przyczynia się do uwielbienia naszego Pana. Jednakże najpoważniejszą próbą w życiu chrześcijanina jest śmierć. Człowiek naprawdę kochający Boga będzie umierał w pokoju Bożym, będąc świadectwem dla swej rodziny i przyjaciół.