Po to Chrystus umarł i powrócił do życia, by zapanować tak nad umarłymi, jak nad żywymi.

Rzymian 14:9

Żyjemy i umieramy dla Pana, do którego należymy, gdyż nas odkupił swoją krwią. Lecz czy naprawdę żyjemy dla Pana? Przypatrzenie się naszym priorytetom życiowym pozwoli ocenić, jak jest naprawdę. A jak postępujemy, gdy musimy podjąć ważną decyzję? Jeśli z modlitwą i z Biblią w ręku rozważamy, czy podjęcie określonych kroków będzie miłe Panu, a potem pełnimy Jego wolę, to faktycznie żyjemy dla Niego.

To Pan daje śmierć i życie, wtrąca do Szeolu i zeń wyprowadza.

1 Samuela 2:6

Bóg jest Panem życia i śmierci, lecz co to dla nas oznacza? Chodzi o to, że nikt „z nas nie żyje dla siebie i nikt nie umiera dla siebie”. Powinniśmy postawić sobie cel, by Chrystus był w nas uwielbiony: czy to przez życie, czy przez śmierć. Dobre chrześcijańskie życie, świadczące o całkowitym oddaniu się Chrystusowi na pewno przyczynia się do uwielbienia naszego Pana. Jednakże najpoważniejszą próbą w życiu chrześcijanina jest śmierć. Człowiek naprawdę kochający Boga będzie umierał w pokoju Bożym, będąc świadectwem dla swej rodziny i przyjaciół.

Po rozbrojeniu Zwierzchności i Władz, (Chrystus) jawnie wystawił (je) na widowisko, powiódłszy je dzięki Niemu w triumfie.

Kolosan 2:15

Chrystus przez są śmierć na krzyżu i zmartwychwstanie rozbroił diabła i demony, bowiem przez swoją zbawczą śmierć uwolnił ludzi od grzechu i śmierci, które sprowadził na nich szatan. Odtąd ludzie, którzy przez Chrystusa jednają się z Bogiem, wydostają się spod władzy księcia ciemności i nie muszą obawiać się śmierci. Obecnie potencjalnie nikt nie musi być oszukiwany przez diabła, ponieważ dostępna dla każdego jest Ewangelia wyzwalająca od szatańskiego kłamstwa. Czy cenisz to, co posiadasz i czy dzielisz się prawdą z tymi, którzy pozostają w ciemności? Czy pamiętamy o tym, by modlić się za misjonarzami, którzy niosą światło Ewangelii ludom tkwiącym w niewoli pogaństwa?

Cieszę się z drogi Twych upomnień jak z wszelkiego bogactwa.

Psalmów 119:14

Zeszłoroczne wydarzenia na rynku ekonomicznym dowodzą jednoznacznie, jak niepewna jest sytuacja na świecie jeśli chodzi o finanse. W każdej chwili może nadejść wielki kryzys, podobny do tego z lat 20. XX wieku. Oczywiście pieniądze są nam potrzebne do życia, lecz jedynym dobrem, które zabierzemy ze sobą po śmierci jest nasza dusza. Czy wiesz, dokąd idziesz po tym ziemskim życiu? Czy jesteś pojednany z Bogiem i uznajesz Jego drogę za twe największe bogactwo?

Apostoł Paweł napisał: A właśnie za wszystkich umarł (Chrystus) po to, aby ci, co żyją, już nie żyli dla siebie, lecz dla Tego, który za nich umarł i zmartwychwstał.

2 Koryntian 5:15

Paweł mówi do ludzi, za których Jezus umarł, że mają oni obowiązek zrezygnować z życia dla siebie, a muszą żyć dla Niego (Jezusa). Musimy pamiętać o tym, że oprócz przywileju bycia dzieckiem Bożym, mamy obowiązek całkowitego poddania się Bogu. Oznacza to gotowość wykonywania Bożych poleceń kosztem naszych pragnień, np. poświęcenia Mu czasu w chwili, w której chcielibyśmy zrobić coś dla naszego ciała. Właściwie kiedy człowiek prawdziwie doświadczy mocy Chrystusa, to rozkoszą jest dla niego służenie Panu. Prośmy Boga, by dał nam pragnienie całkowitego poddania się Mu i byśmy znajdowali w tym bezgraniczną radość.

Do refleksji:

1. Jaki był cel śmierci i zmartwychwstania Chrystusa?
2. Jaki jest cel Twojego życia?
3. Na ile egoizm jest do pogodzenia z naśladowaniem Chrystusa?