Usłysz, Panie, moje słowa, zwróć na mój jęk uwagę; natęż słuch na głos mojej modlitwy, mój Królu i Boże! Albowiem Ciebie błagam.

Psalmów 5:2

Dawid zwraca się z samego rana do swego Króla i Boga z błagalnym wołaniem (ww. 1-4). Psalmista wyraża przekonanie, że Jahwe nie przyjmuje złoczyńców, lecz ich nienawidzi i doprowadza takich do zguby (ww. 5-7). Dawid ufa, że dzięki Bożej łasce będzie miał wstęp do domu Bożego (w. 8). Następnie prosi Boga o kierownictwo i o ukaranie Jego wrogów, którzy zbuntowali się przeciwko Bogu (ww. 9-11). Psalm kończy się zapewnieniem, że ludzie ufający Panu będą się radować na wieki, a także będą cieszyć się ochroną i życzliwością Bożą oraz Bożym błogosławieństwem (ww. 12, 13).

Na to pan rzekł do sługi: Wyjdź na drogi i między opłotki i zmuszaj do wejścia, aby mój dom był zapełniony.

Łukasza 14:23

Ten fragment we wspaniały sposób ilustruje Dobrą Nowinę, którą głosił Chrystus. Ta dobra wieść wiąże się z dwiema rzeczami: (1) Pan Jezus pokazuje Boże marzenia. Bóg chce, by jak najwięcej ludzi miało z nim społeczność, by „dom był zapełniony”. (2) Pan Jezus zaprasza do swojego Królestwa ludzi biednych, chorych i odrzuconych – tych, których ówczesny system religijny przekreślał i którzy byli skazani na wegetację bez szansy zmiany swojego losu. Religia jest dla porządnych ludzi, którzy przestrzegają reguł gry. Dobra Nowina jest dla wszystkich.

Do refleksji:

1. Jak rozumiesz zdanie „Religia jest dla porządnych ludzi, którzy przestrzegają reguł gry. Dobra Nowina jest dla wszystkich”?

Działem mym Pan – mówi moja dusza, dlatego czekam na Niego.

Treny 3:24

Jakie są Twoje nadzieje i oczekiwania? Autor trenów pisze, że ponieważ Bóg jest dla niego kimś ważnym, dlatego czeka na Niego. Za niedługo adwent, ale jeśli traktujemy naszą relację z Bogiem poważnie, powinniśmy czekać na Niego codziennie, poznawać Go poprzez Jego słowo, modlitwę, społeczność z innymi wierzącymi oraz posłuszeństwo Jego nauce.

Do refleksji:

1. W jaki sposób czekasz na Boga?

Pan zapewnia praworządność swojemu ludowi i lituje się nad swymi sługami.

Psalmów 135:14

Izrael tworzył w starożytności bardzo nowoczesne państwo. Prawa, które nadał im Bóg, a które zakazywały zabijania, kradzieży, cudzołóstwa dały ludziom przestrzeń pozwalającą na dynamiczny rozwój. Im bardziej Izraelici oddalali się od Bożych praw, tym gorzej im się wiodło. Tym jednym zdaniem można praktycznie streścić cały Stary Testament. Jeśli szukasz w życiu celu, sięgnij po Słowo Boże i uczyń je swoim przyjacielem. Ono pokazuje jak żyć i tworzyć praworządną społeczność ludzi odkupionych. Praworządność nie musi bowiem być fikcją. Dowodem są kraje, gdzie ogół społeczeństwa czytał i wprowadzał w czyn Boże Słowo.

Do refleksji:

1. Czym według Ciebie jest praworządność?
2. Jakie kraje spełniają (mniej lub bardziej definicję praworządności)?

„Panie, nie gniewaj się tak bezgranicznie i nie chowaj w pamięci ciągle naszej winy! Oto wejrzyj, prosimy: My wszyscy jesteśmy Twym ludem.„

- Izajasza 64:8

Słowo Boże pokazuje rzeczywistość bez upiększania. Ludzie, którzy wspólnie modlili się słowami zapisanymi w księdze Izajasza, nie byli doskonali. W przeciwnym razie nie musieliby prosić Boga o wybaczenie. Ich modlitwa jest bardzo autentyczna. My też nie dowierzamy, że Bóg przebacza wyznane grzechy. Podejrzewamy, że zapewne działa podobnie, jak my – niby przebacza, ale jednak pamięta… A może się mylimy?

„Choć wasze grzechy będą czerwone jak szkarłat, jak śnieg zbieleją; choć będą czerwone jak purpura, staną się białe jak wełna.” (Izajasza 1:18)

„Grzech mój wyznałem Tobie i nie ukryłem mej winy. Rzekłem: Wyznaję nieprawość moją wobec Pana, a Tyś darował winę mego grzechu.” (Psalmów 32:5)

Do refleksji:

1. Jak reagujesz na myśl, że Bóg przebacza Ci grzechy?
2. Czy ta świadomość pomaga Ci zerwać z grzechem?