„W nim było życie, a życie było światłością ludzi”.

Ew. Jana 1:4

Jednak jego dalszy los zależy od tej materii jaką są nasze, ludzkie serca. Serca wielu są jak pustynia – pochłoną każdą ilość energii słońca, a i tak będzie na niej zero życia. Inni mają serca jak lustro – po prostu odbijają światło. Niektórzy zaś mają serca jak kolektory słoneczne. Przyjmują i akumulują pochodzące z Nieba światło, a następnie oddają je, oświecając i ogrzewając swoje otoczenie.

Sąd polega na tym, że światło przyszło na świat, lecz ludzie bardziej umiłowali ciemność aniżeli światło: bo złe były ich uczynki.

Jana 3:19

Nikodem, który należał do grona ówczesnych przywódców religijnych i był faryzeuszem, przyszedł do Jezusa w nocy i wyraził swe uznanie dla Jego Osoby (3:1, 2). Mistrz wskazał mu wówczas na potrzebę narodzenia się na nowo (3:3-8), lecz Nikodem miał kłopoty ze zrozumieniem pouczeń Chrystusa (3:9-12). W tej sytuacji Pan wyjaśnił, że przyszedł z nieba i nawiązał do znanego Nikodemowi fragmentu z Księgi Liczb (4 Mojżeszowej) 21:4-9, wskazując na zbawczą rolę wiary w ukrzyżowanego Chrystusa (3:13-16). Choć Zbawiciel nie został posłany, by sądzić świat, to ludzie, który nie wierzą w Niego już są osądzeni, bowiem wybrali ciemność zamiast światłości, gdyż ich uczynki są złe (3:17-19). Złoczyńcy unikają kontaktu ze światłością Bożą, by ta nie zdemaskowała ich uczynków, lecz osoby żyjące zgodnie z prawdą zwracają się ku tej światłości, bowiem ich czyny są dokonane w Bogu (3:20, 21).

Naród kroczący w ciemnościach ujrzał światłość wielką; nad mieszkańcami kraju mroków światło zabłysło.

Izajasza 9:1

Bóg obiecuje, że odmieni los terenów północnego królestwa Izraela, wprowadzając w miejsce ciemności Bożą światłość, a w miejsce smutku, zbożną radość (8:23b-9:2). Podobnie jak podczas zwycięstwa Gedeona nad Midianitami, skruszone zostanie jarzmo niewolniczego poddaństwa, a ponadto spalone zostaną buty i płaszcze nieprzyjacielskich żołnierzy (9:3, 4). Narodziło się bowiem dziecko, które zapanuje jako Cudowny Doradca, Bóg Mocny, Ojciec Odwieczny, Książę Pokoju (9:5). Ten Dziedzic tronu Dawidowego obejmie potężną władzę, gdyż za sprawą gorliwości Jahwe Zastępów na wieki zaprowadzi pokój i sprawiedliwość (9:6).

Jezus powiedział: Ja jestem światłością świata. Kto idzie za Mną, nie będzie chodził w ciemności, lecz będzie miał światło życia.

Jana 8:12

Ewangelia według Jana od rozdziału 7, wersetu 14, do rozdziału 8, wersetu 59, opisuje działalność Pana Jezusa w świątyni jerozolimskiej. Chrystus głosił, że jest światłością świata i że ludzie muszą uwierzyć w Niego jako swego Boskiego Pana i Zbawiciela (8:12-29). Wówczas wielu Żydów uwierzyło w Niego, ale Jezus wezwał ich do trwania w Jego nauce i do poznania prawdy, która ich wyzwoli (8:30-32). Niestety, Jego słuchacze nie uświadamiali sobie, że są w niewoli, dlatego Pan wyjawił im, iż są niewolnikami grzechu i tylko On może ich uwolnić (8:33-36).

Jezus powiedział: Ja przyszedłem na świat jako światło, aby każdy, kto we Mnie wierzy, nie pozostawał w ciemności.

Jana 12:46

Chociaż Zbawiciel wskrzesił z martwych Łazarza i dokonał wielu innych cudów, większość Żydów nie uwierzyła w Niego jako Mesjasza (12:37). Spełniło się wówczas proroctwo Izajasza 53:1 i 6:9, 10, zaś Izajasz ujrzał Boską chwałę Syna Bożego, opisaną w Izajasza 6:1-4 (12:38-41). Co prawda w Jezusa uwierzyło nawet wielu członków Sanhedrynu, lecz zależało im bardziej na uznaniu u ludzi niż u Boga, toteż nie przyznawali się do swych przekonań (12:42, 43). W tym kontekście Mistrz wykazał, że wiara w Niego równa się wierze w Boga Ojca, a każdy człowiek będzie osądzony na podstawie swojego stosunku do Słowa Bożego, które objawił Chrystus (12:44-50).

Naród kroczący w ciemnościach ujrzał światłość wielką; nad mieszkańcami kraju mroków światło zabłysło.

Izajasza 9:1

To proroctwo spełniło się, gdy Chrystus prowadził swą publiczną służbę. Zbawiciel naprawdę jest „Wielkim Światłem”, które rozjaśnia mroki tego świata i ludzkich serc. Wiele osób może złożyć świadectwo, że kiedy przyjęły wiarą Chrystusa, ich życie przeniknęło potężne duchowe światło, które odmieniło ich sposób myślenia, charakter i postępowanie. To, w czym kiedyś nie widziały nic złego, teraz odrzucają z odrazą. To, czemu kiedyś by nie poświęciły ani trochę uwagi, np. czytaniu Biblii i modlitwie, teraz jest ich zamiłowaniem.

Twe słońce nie zajdzie już więcej i księżyc twój się nie zaćmi, bo Pan będzie ci światłością wieczną i skończą się dni twej żałoby.

Izajasza 60:20

Prorok Izajasz zapowiada, że Wiekuisty będzie wieczną światłością swego ludu. Apostoł Jan także zapewnia, że w Królestwie Bożym będzie stale świeciła chwała Boga. Lecz już dzisiaj mamy chodzić w światłości i wystrzegać się uczynków ciemności. Bowiem „owocem światłości jest wszelka dobroć i sprawiedliwość, i prawda”. Wystarczy, że kiedyś byliśmy ciemnością; teraz jesteśmy światłością w Panu i postępujmy jako dzieci światłości.

Prawdziwa światłość, która oświeca każdego człowieka, przyszła na świat.

Ewangelia Jana 1:9 (Biblia Warszawska)

Są różnego rodzaju światła i służą one do różnych celów. Oczywiście najważniejszym ich zadaniem jest to, aby rozpraszać ciemność po to, abyś mógł widzieć, co jest na twojej drodze. Jest jednak tylko jedna światłość, która potrafi rozproszyć mroki naszego życia, naszych grzechów. Tą światłością jest Pan Jezus. On potrafi przemienić życie każdego człowieka. Zniszczyć ciemność grzechów i wyrzutów sumienia u każdego. Jest jednak jeden warunek. Musisz tego chcieć. Musisz poprosić Pana Jezusa, aby On oświetlił twoje życie, aby oczyścił je z grzechów, aby wskazał ci właściwą drogę. Dla Niego nawet największe mroki twojego serca nie są za ciemne, żeby to zmienić. Czy pragniesz tej światłości w swoim życiu? Decyzja należy do ciebie!

Do refleksji:

• Czy Pan Jezus jest już twoją światłością? Czy oświetla twoje drogi?