Posłuchajcie, bracia moi umiłowani! Czy Bóg nie wybrał ubogich tego świata na bogatych w wierze oraz na dziedziców królestwa przyobiecanego tym, którzy Go miłują?

Jakuba 2:5

Wśród pierwszych chrześcijan nie było zbyt wielu bogatych ludzi, gdyż większość stanowili ludzie ubodzy i mało znaczący. Lecz wiele oni znaczyli dla swego Pana, który zapłacił za nich najwyższą cenę swej przenajświętszej krwi. To Bóg wybrał ubogich i nie przewidział dla nich tu i teraz bogactwa materialnego, lecz bogactwo w wierze i dziedzictwo w Królestwie Bożym. Jakże to smutne, że dziś w naszym kraju tak szeroko i daleko głosi się kłamliwą „ewangelię sukcesu”, w myśl której każdy, kto uwierzy w Jezusa będzie piękny, zdrowy i bogaty. Chrześcijanie z krajów, w których trwają prześladowania nie mogą wprost uwierzyć, że ktoś może głosić takie niedorzeczności. Stanowczo odrzućmy fałszywą ewangelię i ostrzegajmy przed nią ludzi pokornego serca.

(Król) zmiłuje się nad nędzarzem i biedakiem i ocali życie ubogich.

Psalmów 72:13

Psalm zawiera proroctwo, w myśl którego król z namaszczenia Bożego wybawi bezsilnych i okaże im miłosierdzie. Słynny komentator, John Gill, zauważył: „Taką osobą jest Chrystus, miłosierny Król, jak również Arcykapłan, który ma serdeczny wzgląd na słabości swego ludu, i który w miłości i litości go odkupił”. Wiele jest świadectw, które wskazują, że Jezus żyje i wybawia najsłabszych nawet ludzi, darząc ich cudowną łaską, która jest silniejsza niż ludzka słabość. Oczekujmy z nadzieją pełnego wybawienia ludu Pańskiego, które nastąpi podczas powrotu Chrystusa.

Szczęśliwy ten, kto myśli o biednym i o nędzarzu, w dniu nieszczęścia Pan go ocali.

Psalmów 41:2

Troska o ubogich jest myślą, która często pojawia się w Starym i Nowym Testamencie. To prawda, że na swojej drodze spotykamy czasem naciągaczy, którzy usiłują wyłudzić od nas pieniądze na narkotyki lub alkohol. Jednak ten fakt nie powinien rodzić w nas nadmiernej podejrzliwości i pozbawiać nas wrażliwości na autentyczne potrzeby ludzkie. Tak wielki apostoł jak Paweł stwierdził: „Mieliśmy tylko pamiętać o ubogich, czym się też gorliwie zająłem i co starałem się wykonać”.

Jezus powiedział: Błogosławieni jesteście wy, ubodzy, albowiem do was należy królestwo Boże.

Łukasza 6:20

Ewangelista Mateusz wspomina w analogicznym tekście o „ubogich w duchu”. Niektórzy ludzie są zadowoleni z siebie i ze swego bogactwa, tak że nie odczuwają głodu duchowego. Bóg jest dla nich obojętny i wydaje im się, że już tu na ziemi mają swój raj. Są też inni, którzy najczęściej nie mają zbyt wielu dóbr (choć nie jest to regułą), a czują się bez Boga jak żebracy i nędznicy. Takie osoby są świadome swej całkowitej zależności od Chrystusa i Jego łaski, toteż są naprawdę szczęśliwe, bo Ojciec Niebiański wspaniałomyślnie nasyca ich głodne dusze.

Bóg głodnych nasyca dobrami, a bogatych z niczym odprawia.

Łukasza 1:53

Czy ten fragment oznacza, że bogaci nie mają prawa ufać Bogu? Z pewnością bogactwo niesie ze sobą szereg licznych problemów. Jednak być może słowa Marii odnoszą się do rzeczywistości duchowej. Ci, którzy pragną Bożej sprawiedliwości, zostaną nasyceni. Błogosławieni ubodzy w duchu, bo do nich należy Boże Królestwo. Ci, którzy sądzą, że są duchowo bogaci, należą do najbiedniejszych ludzi na świecie.

Do refleksji:

1. Dlaczego Bóg bogatych z niczym odprawia?