Nastroje ludu są zmienne jak fala morska, która najpierw wynosi, a za moment pogrąża. Przekonali się o tym Apostołowie, gdy najpierw

„z trudem powstrzymali lud od złożenia im ofiary”,

by za moment być świadkami jak ci sami ludzie

„ukamienowali Pawła i wywlekli za miasto sądząc, że umarł”.

Nie tylko celebryci muszą pamiętać, że fale popularności nie tylko wynoszą, ale i zabijają.

Dz. Ap. 14:18-19

Przemawiajcie do siebie wzajemnie w psalmach i hymnach, i pieśniach pełnych ducha, śpiewając i wysławiając Pana w waszych sercach.

Efezjan 5:19

Dzisiejszy werset nawiązuje do śpiewu – w wizji zapisanej w Księdze Apokalipsy śpiew odgrywa ważną rolę. Jednak już teraz możemy zacząć oddawać Bogu chwałę. Postawa chwały i uwielbienia służy przede wszystkim nam, zmieniając nasze serca i zbliżając nas do Boga. Warto kształtować w sobie taką postawę na przekór złu, aby wpuszać do serca promienie dobra i światła.

Śpiewajcie Panu pieśń nową, albowiem cuda uczynił.

Psalmów 98:1

Czy lubimy śpiewać pieśni ku chwale Boga? Dzisiejszy tekst wywyższa Stwórcę jako czyniącego cuda, triumfującego Pana. Wiele psalmów pięknie opisuje różne aspekty świętego charakteru Boga. Sporo starszych pieśni i niektóre z nowszych pieśni również zawierają głębokie i piękne treści biblijne. Oddawajmy Bogu chwałę z całego serca – niech inni usłyszą nasz śpiew i przyłączą się do niego.

Tak błogosławię Cię w moim życiu: wzniosę ręce w imię Twoje.

Psalmów 63:5

W nagłówku do tego psalmu wyjaśniono, ze napisał go Dawid, gdy przebywał na Pustyni Judzkiej, to znaczy ukrywał się tam przed prześladowcami (w. 1). Dawid całym sobą pilnie szukał Boga i wypatrywał Go, pragnąc oglądać Jego moc i majestat (ww. 2, 3). Psalmista stwierdza, że łaska Boża jest cenniejsza niż życie, a więź z Bogiem jest dla niego czymś wyśmienitym, dlatego pragnie uwielbiać Jahwe i radośnie śpiewać ku Jego chwale (ww. 4-6).

Błogosławiony Bóg, co nie odepchnął mej prośby i nie odjął mi swojej łaskawości.

Psalmów 66:20

Psalmista na wstępie wzywa całą ziemię, wszystkie kraje do wysławiania Boga i Jego świętego imienia (ww. 1-4). Należy chwalić Jahwe, bo dokonał przedziwnych dzieł, przeprowadzając Izraelitów przez Morze Czerwone i przez rzekę Jordan; jest zatem Władcą na wieki i nikt Mu się nie sprzeciwi (ww. 5-7). Pisarz ponownie nawołuje narody do uwielbiania Pana, bowiem wybawił Izraela z wielkich opresji (ww. 8-12). Na koniec psalmista wyraża swoją gotowość spełnienia Bogu ślubów i złożenia Mu ofiar, bowiem również on został wysłuchany przez Stwórcę i doznał Jego łaski (ww. 13-20).