„Chrystus wyzwolił nas, abyśmy w tej wolności żyli. Stójcie więc niezachwianie i nie poddawajcie się znowu pod jarzmo niewoli”.

List do Galacjan 5:1 (Biblia Warszawska)

Niewolnictwo oficjalnie zostało już dawno zniesione, ale z pewnością masz chociaż mgliste wyobrażenie o tym, co to takiego było. Spróbuj przez moment pomyśleć o życiu niewolnika np. w Ameryce Północnej jakieś 300 lat temu. Jakie on miał prawa, a jakie obowiązki? Jak najczęściej był traktowany przez swojego pana? Jak wyglądało jego życie? Jak myślisz, jakie były jego największe marzenia? Większość niewolników pragnęła przede wszystkim odzyskać wolność. I z pewnością nikt z tych, którzy ją odzyskali, nie prosił swojego pana, aby znowu być pod jego panowaniem, pod jego jarzmem.

Dzisiaj nie ma już niewolnictwa, ale ludzie nadal żyją w niewoli grzechu. Grzech nad wieloma ludźmi panuje. Tylko Pan Jezus może z tej niewoli nas uratować. Jeżeli już Go poprosiłeś, aby cię wyzwolił z grzechu, możesz powiedzieć o sobie, że jesteś wolny! Jeżeli jesteś wolny, to nie pakuj się z powrotem w niewolę grzechu! Bądź niezachwiany w wierze w Pana Jezusa, czytaj Boże Słowo, módl się i postępuj tak, jak Bóg tego od ciebie oczekuje. A jeżeli zgrzeszysz, od razu przeproś Boga za to, co złego zrobiłeś. Nie odkładaj tego na później. Gdy będziesz bagatelizował swoje grzechy, to powoli będziesz się dawał związywać, powoli będziesz znowu poddawał się pod jarzmo niewoli.

Do refleksji:

1. W jaki sposób Pan Jezus może człowieka wyzwolić z niewoli grzechu?
2. Dlaczego takie ważne jest to, aby być wolnym człowiekiem? Aby nie być zniewolonym przez grzech?

Wolność i niepodległość zwykle mają bardzo wysoką cenę. Zarówno w sferze wspólnotowej, narodowej jak i w wymiarze osobistym i duchowym są to skarby, które trzeba cenić i chronić.

„Drogoście kupieni; nie stawajcie się niewolnikami ludzi”

— pisał Apostoł Paweł (1 Koryntian 7:23), a ja przy okazji Święta Niepodległości po prostu o tym przypominam.

Zawołałem z ucisku do Pana, Pan mnie wysłuchał i wywiódł na wolność.

Psalmów 118:5

Pisarz tego psalmu wzywa lud, kapłanów (dom Aarona) i prozelitów (bojących się Jahwe) do chwalenia Boga, bo jest dobry i na wieki trwa Jego łaskawość (ww. 1-4). Następnie psalmista dzieli się swoim osobistym doświadczeniem łaski Stwórcy, który wyprowadził go na wolność i uratował od ucisku (ww. 5-9). Dalej pisarz opisuje, jak Pan wyzwolił go od pogan, co wywołało radość w gronie sprawiedliwych, wychwalających zwycięską prawicę Boga (ww. 10-16). Psalmista wielbi Jahwe za wybawienie od śmierci i dziękuje Bogu za Jego łaskawość (ww. 17-21).

Za (wielką) bowiem cenę zostaliście nabyci. Nie bądźcie więc niewolnikami ludzi.

1 Koryntian 7:23

Apostoł Paweł zaleca, by każdy żył w takim stanie, w jakim powołał go Bóg (7:17, 20, 24). Obrzezany nie ma ukrywać swego obrzezania, a nieobrzezany nie musi się obrzezać, lecz w każdym wypadku liczy się przestrzeganie przykazań Bożych (7:18, 19). Niewolnik nie ma się trapić swym stanem, lecz jeśli może stać się wolnym, należałoby z tego skorzystać (7:21). W gruncie rzeczy niewolnik jest wolny w Panu, zaś wolny jest niewolnikiem Chrystusa (7:22). Chrystus kupił nas za najwyższą cenę swej krwi, dlatego nie stawajmy się niewolnikami ludzi (7:23).

Apostoł Paweł napisał: Za (wielką) bowiem cenę zostaliście nabyci. Nie bądźcie więc niewolnikami ludzi.

1 Koryntian 7:23

Dziś Paweł przypomina nam, że Bóg zapłacił wysoką cenę za nasze uwolnienie nie po to, byśmy stawali się niewolnikami ludzi, postępując pod ich dyktando. Chrystus uwolnił nas po to, byśmy poznawszy prawdę, w niej pielgrzymowali i wdzięcznym sercem słuchali Boga i Jemu się podporządkowywali. Dla człowieka odrodzonego zdanie Boga w danej kwestii powinno nieporównywalnie przewyższać zdanie człowieka.

Do refleksji:

1. Dlaczego Paweł ostrzega, żebyśmy nie stawali się niewolnikami ludzi?
2. Co rozumiesz przez to wyrażenie?