Biegnijmy wytrwale w wyścigu, który jest przed nami, patrząc na Jezusa, sprawcę i dokończyciela wiary.

List do Hebrajczyków 12:1b-2a (Biblia Warszawska)

Czy wiesz o tym, że wszyscy świadomie wierzący chrześcijanie biorą udział w wyścigu, a dokładniej w maratonie wiary? W momencie, gdy zaprosisz Jezusa do swojego serca, stajesz na właściwym torze. Zaczyna się bieg, w którym uczysz się wytrwałości wiary, pokonywania przeciwności i pokus, modlitwy i polegania na Panu Bogu. Wiele rzeczy, które się wokół dzieją, mogą cię rozpraszać. Ci, którzy stoją z boku, mogą próbować nakłonić cię do tego, byś zrezygnował, zaprzestał biegu. Mogą ci mówić, że nie warto, że to nie ma sensu, że nikt ani nic tak naprawdę nie czeka na ciebie na mecie. Szatan będzie chciał cię namówić do tego, byś biegł zupełnie inną drogą, na skróty. Łatwo jest czasem stracić orientację, gdy rozglądając się na boki widzisz, że niektórzy biegną w innym kierunku. Musisz uważać, jeżeli chcesz dobiec do celu. Oczywiście wiąże się to z wyrzeczeniami, ale gdy jest ci trudno, pomyśl o nagrodzie, o niebie. A co najważniejsze, żebyś w czasie tego maratonu nie stracił orientacji, musisz patrzeć na Pana Jezusa, który biegnie przed tobą i wskazuje ci drogę. Musisz z Nim mieć kontakt. Musisz z Nim rozmawiać, słuchać Jego Słowa i naśladować Go. On ci pomoże dobiec do mety.

Do refleksji:

1. Czym szatan może cię kusić, aby zawrócić cię z właściwiej drogi, od życia z Panem Jezusem na co dzień?
2. Co czeka tych, którzy dobiegną do mety?

Trwajcie w Bogu, abyśmy, gdy się zjawi, mieli w Nim ufność i w dniu Jego przyjścia nie doznali wstydu.

1 Jana 2:28

W dzisiejszym tekście apostoł Jan zachęca nas, byśmy trwali w Chrystusie, abyśmy podczas Jego powtórnego przyjścia mogli z ufnością, a nie ze wstydem stanąć przed Nim. Jednocześnie podkreśla fakt, że człowiek narodzony z Boga postępuje sprawiedliwie (2:29). Następnie sędziwy apostoł zdumiewa się nad ogromem miłości Bożej, dzięki której osoby narodzone na nowo nie tylko zostały nazwane dziećmi Bożymi, ale faktycznie nimi są (3:1).

Jeśli my odmawiamy wierności, On wiary dochowuje, bo nie może się zaprzeć siebie samego.

2 Tymoteusza 2:13

Jeżeli wytrwamy z Chrystusem, to będziemy z Nim królować, dostąpimy wiecznej chwały i szczęścia. Lecz jeśli się Go zaprzemy, to i On nas się zaprze. Jeżeli nie dochowamy wiary Jezusowi, to On pozostanie wierny sobie, i odrzuci nas. Nie dajmy się zmylić teorii głoszącej, że niewierni chrześcijanie mogą być zbawieni, lecz za karę otrzymają mniejsze nagrody. „Kto wytrwa do końca, ten będzie zbawiony”.

Uznaj, że Pan, Bóg twój, jest Bogiem, Bogiem wiernym, zachowującym przymierze i miłość do tysiącznego pokolenia względem tych, którzy Go miłują i strzegą Jego praw.

Powtórzonego Prawa 7:9

Stwórca jest Bogiem wiernym i On dotrzymuje przymierza po wszystkie pokolenia. Zarazem oczekuje od człowieka, by dochował swych zobowiązań jako uczestnik przymierza z Panem. „Jeśli trwamy w cierpliwości, wespół z Nim też królować będziemy. Jeśli się będziemy Go zapierali, to i On nas się zaprze. Jeśli my odmawiamy wierności, On wiary dochowuje, bo nie może się zaprzeć siebie samego”. Jeśli opuścimy Boga i do końca pozostaniemy w odstępstwie, to On się nas zaprze, a pozostanie wierny sobie.

Dam im jedno serce i jedną zasadę postępowania, by się Mnie zawsze bali dla swego dobra i swych potomków.

Jeremiasza 32:39

Zgodnie z dzisiejszym tekstem Wszechmogący może nas uzdolnić do wiernego służenia Mu przez całe nasze życie. Osoby, które niedawno się nawróciły często żywią obawę, czy zdołają wytrwać na chrześcijańskiej drodze. Stwórca zapewnia tu i w następnym wersecie, że obdarzy swój lud łaską wytrwania do końca. Wszczepiając w nasze serca zdrową bojaźń przed Sobą, Wiekuisty wzmacnia nasze oddanie dla Niego. „Zawrę zaś z nimi przymierze wieczne, mocą którego nie zaprzestanę im wyświadczać dobra. Napełnię ich serca moją bojaźnią, by się już nie odwracali ode Mnie”.