Jeśli mówimy, że grzechu nie mamy, sami siebie zwodzimy, i prawdy w nas nie ma.

1 List Jana 1:8 (Biblia Warszawska)

Wielu ludzi, porównując się z innymi, uważa, że nie są tacy źli, bo nie kradną, nie zabijają, nie cudzołożą. Niektórzy dochodzą nawet do wniosku, że w takim razie, skoro tego nie robią, to tak naprawdę nie grzeszą. Czasem zdarzają im się potknięcia, ale to nie jest grzech, a Pan Bóg przecież nie jest taki drobiazgowy. Słowo Boże mówi jednak coś innego. Ono jasno pokazuje, że każdy człowiek grzeszy, a jeżeli mówi inaczej, to jest kłamcą. Oszukuje nie tylko innych, ale także samego siebie. A co ty myślisz o sobie? Czy uważasz się za bardzo dobrego człowieka, który nie ma problemów z grzechem, czy też wiesz o tym, że grzech panuje w twoim życiu? Jeżeli jesteś świadomy swojej grzeszności, to jesteś na dobrej drodze do tego, by coś zmienić. Możesz Bogu wyznać wszystkie swoje winy, wierząc w to, że tylko On może ci je wybaczyć, bo umarł za ciebie na krzyżu. Jeżeli to uczynisz szczerze, Bóg ci wybaczy i jeżeli będziesz bardzo tego pragnął, to pomoże ci walczyć z pokusami, które codziennie napotykasz.

Do refleksji:

• Jakim jesteś człowiekiem? Co o sobie myślisz?
• Do czego powinna cię prowadzić świadomość swojej grzeszności?

„Panie, nie gniewaj się tak bezgranicznie i nie chowaj w pamięci ciągle naszej winy! Oto wejrzyj, prosimy: My wszyscy jesteśmy Twym ludem.„

- Izajasza 64:8

Słowo Boże pokazuje rzeczywistość bez upiększania. Ludzie, którzy wspólnie modlili się słowami zapisanymi w księdze Izajasza, nie byli doskonali. W przeciwnym razie nie musieliby prosić Boga o wybaczenie. Ich modlitwa jest bardzo autentyczna. My też nie dowierzamy, że Bóg przebacza wyznane grzechy. Podejrzewamy, że zapewne działa podobnie, jak my – niby przebacza, ale jednak pamięta… A może się mylimy?

„Choć wasze grzechy będą czerwone jak szkarłat, jak śnieg zbieleją; choć będą czerwone jak purpura, staną się białe jak wełna.” (Izajasza 1:18)

„Grzech mój wyznałem Tobie i nie ukryłem mej winy. Rzekłem: Wyznaję nieprawość moją wobec Pana, a Tyś darował winę mego grzechu.” (Psalmów 32:5)

Do refleksji:

1. Jak reagujesz na myśl, że Bóg przebacza Ci grzechy?
2. Czy ta świadomość pomaga Ci zerwać z grzechem?