Ubogi nie pójdzie w zapomnienie na stałe, ufność nieszczęśliwych nigdy ich nie zawiedzie.

Psalmów 9:19

Człowiek, którego jedyną podporą jest Bóg i który sam z siebie czuje się w tym świecie bezsilny, na pewno się nie zawiedzie. Czasami może się wydawać, że tak jak w czasach Dawida ‘zabrakło pobożnych w kraju’ lub jak za dni Izajasza ‘dla uczciwości nie ma miejsca’. Pamiętajmy jednak o ostatecznym triumfie Boga i Jego Królestwa. Wtedy wszystko się odwróci: bezbożni, którzy teraz są wywyższeni, zostaną poniżeni aż do wiecznego piekła, a pobożni, którzy teraz są poniżeni, zostaną otoczeni chwałą i będą na zawsze szczęśliwi ze swym Panem.

Bóg nie jest jak człowiek, by kłamał, nie jak syn ludzki, by się wycofywał. Czyż On powie coś, a nie uczyni tego, lub nie wykona tego, co oznajmił?

4 Mojżeszowa 23:19 (Biblia Tysiąclecia)

Gdybyś miał zrobić ogólną charakterystykę człowieka, jakie jego cechy byś wymienił? Czy znalazłyby się pośród nich prawdomówność i dotrzymywanie słowa, czy raczej coś innego? Niestety, kiedy rozejrzymy się wokół, widzimy wielu ludzi, którzy posługują się kłamstwem, by coś zdobyć lub by, na przykład, uniknąć kary. Często ludzie nie dotrzymują danych obietnic, gdy ich wypełnienie staje się niewygodne. Może sam już wielokrotnie padłeś ofiarą czyichś kłamstw, a może to ty jesteś tym, który wyprowadza innych w pole? Na ludziach niestety nie da się w 100% polegać. Jednak jest Ktoś, Kto nigdy cię nie zawiedzie! Ktoś, Kto gdy coś obiecuje, to zawsze dotrzymuje słowa. To Bóg. Jeżeli nie wierzysz, to zapoznaj się np. z historią ludu izraelskiego, a zobaczysz, że to prawda. Czytając Boże Słowo poszukaj obietnic, które Bóg dał swojemu ludowi, a potem poszukaj ich wypełnienia. A najlepiej zaufaj Bogu całkowicie i zobaczysz, że On zawsze mówi prawdę.

Do refleksji:

1. Czy potrafisz ufać Bogu bezgranicznie? Dlaczego?
2. Czy przekonałeś się już o tym, że Bóg zawsze mówi prawdę? Jeżeli tak, to w jakich sytuacjach?

Panie Zastępów, szczęśliwy człowiek, który ufa Tobie!

Psalmów 84:13

Na wstępie psalmu wyrażono pochwałę dla świątyni Bożej oraz tęsknotę za jej przedsionkami (ww. 2-4). Psalmista uznaje za szczęśliwych mieszkańców świątyni oraz pielgrzymów, którzy pokonują trudności drogi, by w końcu oddać chwałę Bogu na Syjonie (ww. 5-8). W dalszym fragmencie pisarz psalmu modli się za króla, ponownie wyraża swe głębokie docenianie dla domu Bożego oraz wysławia Jahwe za Jego nadzwyczajną łaskawość i dobroć dla tych, którzy Mu ufają (ww. 9-13).

Ufność, którą w Bogu pokładamy, polega na przekonaniu, że wysłuchuje On wszystkich naszych próśb zgodnych z Jego wolą.

1 Jana 5:14

Apostoł Jan mocno podkreśla potrzebę wiary w Syna Bożego, bowiem taka wiara zwycięża świat (5:1-5). Przytacza wiarygodne świadectwa dowodzące, że Jezus jest Synem Bożym oraz pobudza nas do wiary w te Boskie listy uwierzytelniające (5:6-10). Później wraca do myśli poruszonej na wstępie listu mówiąc, że życie wieczne jest w Synu Bożym. Wobec tego, kto ma Syna Bożego – to jest wierzy w Niego, utrzymuje z Nim bliską więź, jest posłuszny Jego nauce i wyznaje Go – już teraz ma życie wieczne (5:11-13). Gdy taki człowiek prosi Boga o coś zgodnego z Jego świętą wolą, wówczas Ojciec spełnia takie prośby (5:14, 15).

W każdym czasie Jemu ufaj, narodzie! Przed Nim serca wasze wylejcie: Bóg jest dla nas ucieczką!

Psalmów 62:9

Dawid znajdował ukojenie jedynie w Bogu, w którym upatrywał wybawienia i ochrony (ww. 2, 3). Jego wrogowie chcieli go zniszczyć, posługując się kłamstwem i obłudną mową (ww. 4, 5). Zagrożony Dawid uciekał się do Jahwe i zalecił ludowi Bożemu, by zawsze ufał Panu, wylewając przed Nim swe serca (ww. 6-9). W przeciwieństwie do Wszechmocnego, ludzie są zawodni, niepewni i znikomi; nie należy też polegać na bogactwie, zwłaszcza zdobytym nieuczciwie (ww. 10, 11). Najwyższy objawił Dawidowi, że moc należy do Boga i u Niego jest łaska, bowiem Jahwe odpłaca każdemu według jego uczynków (ww. 12, 13).