Nie przeznaczył nas Bóg, abyśmy zasłużyli na gniew, ale na osiągnięcie zbawienia przez Pana naszego Jezusa Chrystusa.

1 Tesaloniczan 5:9

Apostoł Paweł zaleca nam, byśmy się nie smucili jak ludzie pozbawieni nadziei, lecz gorąco wierzyli w zmartwychwstanie umarłych i przemienienie tych, którzy dożyją powrotu Chrystusa (4:13-18). Dzień Pański przyjdzie w najmniej oczekiwanej dla świata chwili, lecz wierni nie będą niemile zaskoczeni, o ile zachowają czujność, wiarę, nadzieję i miłość (5:1-8). Bóg przeznaczył swój lud na osiągnięcie zbawienia przez Chrystusa, dlatego mamy się napominać i zachęcać do czujności (5:9-11). Powinniśmy szanować i kochać swoich przełożonych w Kościele, w którym ma panować zgoda i gdzie powinno się udzielać wsparcia duchowego osobom słabszym oraz wyświadczać dobro współwyznawcom i obcym ludziom (5:12-15). Mamy zawsze się radować i stale się modlić, za wszystko dziękując Bogu, nie gasząc Ducha i nie lekceważąc proroctw, zachowując po sprawdzeniu tylko to, co dobre i unikając wszystkiego, co ma choćby pozór zła (5:16-22).

W Chrystusie Bóg wybrał nas przed założeniem świata, abyśmy byli święci i nieskalani przed Jego obliczem.

Efezjan 1:4

W rozdziale pierwszym Listu do Efezjan apostoł pogan skupia się głównie na nauce o wybraniu i przeznaczeniu ludzi wierzących do zbawienia w Chrystusie (1:4, 5, 11). Paweł kładzie tu silny nacisk na łaskę Bożą objawioną w Jezusie, dzięki której chrześcijanie dostępują odkupienia i odpuszczenia grzechów (1:6, 7). Jednocześnie pisarz wyjawia, że Boski plan zbawienia ma na celu nie tylko nasze zbawienie, lecz przede wszystkim chwałę Boga (1:12-14).

Nie lękajcie się zniewagi ludzkiej, nie dajcie się zastraszyć ich obelgami!

Izajasza 51:7

Prorok przypomina ludowi, że wywodzi się od wspaniałych przodków, Abrahama i Sary (51:1, 2). Jahwe pocieszy Syjon i zamieni pustkowie w rajski ogród, w którym zapanuje radość (51:3). Obietnica ta się spełni, jeśli Izrael będzie słuchał Boga i Jego nauki, która stanie się również światłem dla pogan (51:4). Sprawiedliwość i zbawienie Boga są bardzo bliskie i okażą się trwalsze od materialnego wszechświata (51:5, 6). W dzisiejszym tekście Bóg nawołuje swych sług, by się nie bali zniewag i obelg, które bezbożni kierują pod ich adresem.

Albowiem to Bóg jest w was sprawcą i chcenia, i działania zgodnie z Jego wolą.

Filipian 2:13

W poprzednim wersecie m.in. czytamy: „zabiegajcie o własne zbawienie z bojaźnią i drżeniem”. Sprawy zbawienia nie należy lekko traktować; nie każdy, kto zaczął podążać za Chrystusem, dojdzie do upragnionego celu. Z drugiej strony, gdy odpowiedzialnie troszczymy się o nasze zbawienie, nie jesteśmy w tym zdani na własne siły. Bowiem sam Bóg, według upodobania swego, sprawia w nas chcenie i skuteczne wykonanie. Niech Bóg wyposaży nas we wszystko, czego potrzeba, byśmy spełnili wolę Jego, i niech sprawia w nas to, co miłe jest w Jego oczach (Hebrajczyków 13:21).

Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne.

Jana 3:16

Cudowna, niepojęta miłość Boga Ojca ujawniła się w tym, że posłał swego jednorodzonego Syna na świat, abyśmy nie poszli na zatracenie, ale wierząc w Jezusa, mieli życie wieczne. Stwórca nie dokonał dzieła zbawienia dlatego, że byliśmy dobrzy. Ojciec Niebiański „okazuje nam swoją miłość [właśnie] przez to, że Chrystus umarł za nas, gdyśmy byli jeszcze grzesznikami” i „nieprzyjaciółmi” Boga (Rzymian 5:8, 10). Zamiast w tych dniach oddawać się nadmiernemu jedzeniu i piciu oraz oglądaniu płytkich programów telewizyjnych, rozmyślajmy i rozmawiajmy o miłości Boga Ojca i o miłości Zbawiciela.