Oto na zdrowie zamienił mi gorycz. Ty zachowałeś mą duszę od dołu unicestwienia, gdyż poza siebie rzuciłeś wszystkie moje grzechy.

Izajasza 38:19

Sytuacja bardzo się skomplikowała. Ezechiasz, król judzki, śmiertelnie zachorował. Wiedział, że nie pozostało mu zbyt wiele życia. Jednak modlił się gorąco o to, by Bóg go uzdrowił. Izajasz otrzymał polecenie, by przekazać mu dobrą nowinę – Ezechiasz będzie żył przez kolejnych 15 lat. Powyższy werset to świadectwo króla o Bożej łasce. Co ciekawe, uzdrowienie nie jest dla niego jedynym cudem, jakiego doznał. Ezechiasz wie, że wcale nie mniejszym cudem było to, że Bóg przebaczył mu wszystkie jego grzechy.

Do refleksji:

1. Czy wyznałeś Bogu swoje grzechy?
2. Czy cieszysz się przebaczeniem, jakiego doznałeś?

Przyjrzałem się wszystkim dziełom, jakich dokonały moje ręce i trudowi, jaki sobie przy tym zadałem. A oto: wszystko to marność i pogoń za wiatrem!

Kaznodziei Salomona 2:11

Brian Dyson, człowiek sukcesu, przez długie lata związany z Coca-Colą, miał powiedzieć: „Życie można przyrównać do gry, w której nieustannie żonglujesz pięcioma piłkami. Są to: praca, rodzina, zdrowie, przyjaźń i życie duchowe. Do ciebie należy utrzymać je wszystkie w górze.” Łatwo się przekonać, że praca to piłka z gumy. Nawet jeśli ją upuścisz, odbije się i wróci do ciebie. Ale wszystkie pozostałe piłki są ze szkła. Jeśli upuścisz którąś z nich, nieuchronnie ulegnie zadraśnięciu, pęknie, a może nawet roztrzaska się na kawałeczki – już nigdy nie będzie taka sama.”

Przygotowywanie posiłków, pomoc w odrabianiu lekcji, udzielanie odpowiedzi na setki pytań, rozwiązywanie konfliktów między rodzeństwem – czas poświęcony dzieciom nie oferuje tak silnego poczucia spełnienia jak osiągnięcia zawodowe. A jednak nic nie zastąpi twoich rąk, by ta piłka wciąż krążyła w górze. Niestety małżeństwa i rodziny nie odbijają się. Rozsypują się na kawałeczki raniąc następne pokolenia.

Do refleksji:

1. Która z „piłek” wymaga dzisiaj mojej szczególnej uwagi?
2. Co zrobić, by zachować niezbędną równowagę?

Wy jesteście światłem świata. Nie może się ukryć miasto położone na górze.

Mateusza 5:14

Chociaż Pan Jezus zaleca swym uczniom, by byli światłością świata, łatwiej jest nam ukryć swe światło pod stołem. Nieraz zapominamy, że mamy najwspanialszą dobrą nowinę, którą należy rozgłosić słowem i przykładem. Gdybyśmy wyzdrowieli dzięki nieznanemu, lecz wspaniałemu lekowi na nieuleczalną chorobę, to czy nie ponosilibyśmy winy, gdybyśmy tę wiedzę zataili przed bliźnimi? Zamiast zamykać się w towarzystwie wzajemnej adoracji, wyjdźmy ze swojej skorupy i dajmy się poznać jako odważni świadkowie Chrystusa.

Do refleksji:

1. Jak możemy być w życiu światłością świata?
2. Czy i jak dzielisz się w życiu nadzieją, którą daje Jezus?

Apostoł Jakub napisał: Wyznawajcie zatem sobie nawzajem grzechy, módlcie się jeden za drugiego, byście odzyskali zdrowie. Wielką moc posiada wytrwała modlitwa sprawiedliwego.

- Jakuba 5:16

Sprawa wydaje się prosta. Mamy się modlić o siebie nawzajem, by odzyskać zdrowie. Warto jednak zwrócić uwagę na pięć istotnych kwestii.

Po pierwsze, kontekst. Zajrzyjmy do Listu Jakuba 5:13-16. Dla Jakuba wiara była pełnym ufności powierzeniem się Bogu bez względu na okoliczności.

Po drugie, jako ludzie wierzący mamy sobie nawzajem wyznawać grzechy. Oczywiście nie każdemu, ale ludziom do których mamy zaufanie. Wszystko po to, by łatwiej zerwać z tym, co nas obciąża (jak widać coaching znany był i praktykowany już wiele set lat temu).

Po trzecie, Jakub dodaje, że „wielką moc posiada wytrwała modlitwa sprawiedliwego.” We współczesnym świecie błyskawicznych zup, kawy instant, szybkiego internetu, itp., wytrwałość (połączona z cierpliwością) wydaje się rzadką cnotą.

Po czwarte, mamy się modlić jeden za drugiego. Aby tak było, musimy zmienić swój styl życia. Dosyć koncentrowania się na sobie i swoich potrzebach. Czas rozejrzeć się wokół i zauważyć innych ludzi.

Po piąte wreszcie, czy Jakub ma na myśli zdrowie fizyczne? Sugerując się kontekstem, zapewne tak, ale w 1 Piotra 2:24 czytamy, że: „Jezus sam, w swoim ciele poniósł nasze grzechy na drzewo, abyśmy przestali być uczestnikami grzechów, a żyli dla sprawiedliwości – Krwią Jego zostaliście uzdrowieni.” Zatem przelana krew Jezusa uzdrawia nas, sprawia, że dzięki przyjęciu tego, co Chrystus dokonał dla nas na krzyżu, odzyskujemy duchowe zdrowie.

Do refleksji:

1. Niektórzy sądzą, że dar uzdrawiania ludzi w imię Chrystusa zanika. Jakie jest twoje zdanie w tej kwestii?
2. Czy znasz przykłady ludzi uzdrowionych w imię Chrystusa?
3. Czy masz kogoś, o kim możesz porozmawiać o swoim rozwoju duchowym?
4. Czy modlisz się o innych ludzi?
5. Czy jesteś osobą wytrwałą? W modlitwie?