Paweł i Barnaba powiedzieli: My także jesteśmy ludźmi, podobnie jak wy podlegamy cierpieniom. Nauczamy was, abyście odwrócili się od tych marności do Boga żywego, który stworzył niebo i ziemię, i morze, i wszystko, co w nich się znajduje.

Dzieje Apostolskie 14:15

Słowa te poprzedzone zostały uzdrowieniem przez Pawła i Barnabę człowieka cierpiącego na bezwład nóg. Reakcja świadków tego wydarzenia była natychmiastowa – uznali apostołów za Zeusa i Hermesa i pragnęli oddać im cześć. Równie zdecydowana była jednak postawa apostołów, którzy zwrócili ludziom uwagę na to, że tylko Bogu należy się cześć i uwielbienie. Lekcja dla nas? Naśladowcy Chrystusa całym swoim postępowaniem i słowami powinni wskazywać na Boga żywego.

Oto nadejdą dni – wyrocznia Pana – kiedy wzbudzę Dawidowi Odrośl sprawiedliwą. Będzie panował jako król, postępując roztropnie, i będzie wykonywał prawo i sprawiedliwość na ziemi.

Jeremiasza 23:5

Proroctwo przekazane ustami Jeremiasza spełniło się w osobie Jezusa Chrystusa. Warto zwrócić uwagę jak odmienna od powszechnej jest wizja Boga opisana przez Jeremiasza. To ktoś, kto postępuje roztropnie oraz wykonuje prawo i sprawiedliwość (pojęcia nieco wykoślawione przez graczy naszej sceny politycznej). Bóg, który objawia się poprzez Swoje Słowo, jest całkowicie inny niż np. grecki Zeus, który strąca swojego ojca do Tartaru. Jezus, o którym prorokował Izajasz, ”istniejąc w postaci Bożej, nie skorzystał ze sposobności, aby na równi być z Bogiem, lecz (…) uniżył samego siebie, stawszy się posłusznym aż do śmierci – i to śmierci krzyżowej” (Filipian 2:6,8).

Do refleksji:

1. Kim jest dla Ciebie Jezus?
2. Co sądzisz o wizji Boga, który pragnie, by ludzie stosowali w życiu prawo i sprawiedliwość?