Pan cię uchroni od zła wszelkiego: czuwa nad twoim życiem.

Psalmów 121:7

Psalm ten zapewnia, że Bóg ani przez chwilę nie drzemie ani nie zasypia. On jest Stróżem swego ludu i każdego jego członka. Pan chroni swe dzieci przed upadkiem i zachowuje je od zła. Chrystus modlił się do Ojca: „Nie proszę, abyś ich zabrał ze świata, ale byś ich ustrzegł od złego”. Nie możemy całkowicie opuścić tego świata, ale możemy być światłością pośród niego, a Bóg zapewni nam niezbędną ochronę.

Bojaźnią Pańską – zła nienawidzić. Nie znoszę dumy, złych dróg, wyniosłości ust przewrotnych.

Przypowieści Salomona 8:13

Nie wystarczy miłować dobra, lecz musimy brzydzić się złem, wręcz nienawidzić go. Zalewa ono nas ze wszystkich stron i przybiera coraz bardziej odrażające formy. Jeśli będziemy pobłażliwi w stosunku do zła w naszym życiu lub w życiu naszych dzieci, to zbierzemy gorzkie owoce. Korzystając ze wszystkich środków łaski Bożej możemy zachować właściwe granice i nie dopuszczać zła do naszych domów i serc. Pomoże nam w tym odpowiedni dobór towarzystwa i bardzo zdyscyplinowane korzystanie z takich mediów, jak Internet, radio, czy telewizja. Jeśli ostatnio zaniedbaliśmy się w tych sprawach, pokutujmy i prośmy Boga o przebaczenie w imieniu Jezusa oraz o siły do przezwyciężenia słabości.

Mojego serca nie skłaniaj do złego słowa, do popełniania czynów niegodziwych, bym nigdy z ludźmi, co czynią nieprawość, nie jadł ich potraw wybornych.

Psalmów 141:4

Najwyraźniej Dawid chciał unikać wszelkiej niegodziwości w swym sercu i postępowaniu, a także pragnął stronić od złego towarzystwa. Czy nie jest tak, jak powiedziano: „Pokaż mi, kim są twoi przyjaciele, a powiem ci, kim jesteś”? Wobec tego sposób, w jaki dobieramy sobie przyjaciół ukazuje prawdę o nas samych. Dlatego pamiętajmy o tym, że gdy wdamy się w nieodpowiednie towarzystwo, może to narazić nas na niepotrzebne kłopoty lub niepowodzenia. Świeckie przysłowie głosi: „Kto się kładzie z psami, wstanie z pchłami”.

Dobro musi umieć żyć w złym towarzystwie. Posługując sie metaforą pszenicy i kąkolu Chrystus przestrzega przed przedwczesnym wyplenianiem zła wokół siebie:

Abyście czasem wybierając kąkol, nie powyrywali wraz z nim i pszenicy. Pozwólcie obydwom róść razem aż do żniwa.

Mateusza 13:29-30

Przedwczesne eliminowanie zła bywa zagrożeniem dla dobra.

Szczęśliwy, komu pomocą jest Bóg Jakuba, kto ma nadzieję w Panu, Bogu swoim.

Psalmów 146:5

Szczęście można definiować w różny sposób, rzadko jednak jest kojarzone z religijnością. Może i słusznie, bowiem to nie religijność jest źródłem szczęścia, ale życie z Bogiem i w społeczności z innymi ludźmi. Autor Psalmu pisze, że szczęśliwy jest ten, komu Bóg Jakuba udziela pomocy. Patriarcha Jakub wiele w życiu przeszedł. Zaczął bardzo źle – od oszukania swoich najbliższych (brata i ojca), jednak nie porzucił swojej nadziei i stopniowo jego życie zaczęło się zmieniać. Stał się szczęśliwym człowiekiem, przykładem i wzorem do naśladowania dla wielu pokoleń.

Do refleksji:

1. Jak rozumiesz wyrażenie „szczęśliwy, (…) kto ma nadzieję w Panu, Bogu swoim”?