Albowiem zapłatą za grzech jest śmierć, lecz darem łaski Bożej jest żywot wieczny w Chrystusie Jezusie, Panu naszym.

List do Rzymian 6:23 (Biblia Warszawska)

Gdy rozejrzysz się wokół i przyjrzysz się postępowaniu innych, to, będąc szczerym, z pewnością stwierdzisz, że wokół ciebie nie ma „idealnych” ludzi. Każdy popełnia błędy, każdy grzeszy. Każdy więc zasługuje na karę za swoje grzechy, czyli na śmierć. I nie chodzi tu tylko o śmierć fizyczną, ale bardziej o tę duchową, czyli o wieczne oddzielenie od Boga, o życie w piekle. Bóg jednak nie chce dla ludzi takiego końca, ponieważ bardzo nas kocha. Z tego też powodu zrobił coś niesamowitego. Posłał na świat Swego Jedynego Syna – Jezusa Chrystusa, aby wziął na siebie karę za nasze grzechy. I On to zrobił. Umarł na krzyżu zamiast ciebie, abyś ty mógł mieć życie wieczne. Jest jednak jeden warunek. Musisz w to uwierzyć i przyjąć ten dar, który Bóg chce ci dać – zbawienie.

Do refleksji:

1. Jakie znaczenie ma dla ciebie fakt, że Pan Jezus umarł za ciebie na krzyżu?
2. Czy ma to jakiś wpływ na twoje życie?

Bóg powiedział: Strzeż mych nakazów, byś żył, jak źrenicy oka – mych uwag.

Przypowieści Salomona 7:2

Salomon poucza, by strzec Bożych przykazań. Wiemy, że jesteśmy zbawieni z łaski Bożej przez wiarę w Jezusa Chrystusa. Taka wiara nie jest sama, lecz wypływają z niej uczynki, które uwielbiają Boga i są pożyteczne dla ludzi. Autentyczna wiara prowadzi do przestrzegania przykazań Bożych. Pan Jezus powiedział: „Jeśli przykazań moich przestrzegać będziecie, trwać będziecie w miłości mojej, jak i Ja przestrzegałem przykazań Ojca mego i trwam w miłości jego”.

Dałem ludziom moje prawa i obwieściłem moje nakazy, które gdy człowiek zachowa, żyć będzie.

Ezechiela 20:11

Do Ezechiela przybyli niektórzy starsi izraelscy, by radzić się Jahwe, lecz Bóg nie życzył sobie, by Go się radzili (20:1-3). Natomiast nakazał prorokowi, by przypomniał im, że Najwyższy wyprowadził Izraelitów z Egiptu, obiecał wprowadzić ich do dobrej ziemi i nakazał im odrzucić bałwochwalstwo, lecz oni nie usłuchali tego polecenia (20:4-8). Jednakże Wiekuisty ze względu na dobro swego imienia dotrzymał swej obietnicy i wywiódł naród z Egiptu, nadając mu na pustyni przykazania i prawa oraz sabaty jako znak między Nim a Izraelem (20:9-12). Choć lud wybrany nie był posłuszny Prawu Bożemu, Wszechmocny ze względu na cześć swego imienia i z racji swego miłosierdzia nie wytracił całego narodu na pustyni (20:13-17).

Ach, Panie Boże, oto stworzyłeś niebo i ziemię wielką swoją mocą i wyciągniętym ramieniem. Żadna rzecz nie jest niemożliwa dla Ciebie.

Jeremiasza 32:17

Czytamy tu, że Bóg wszystko stworzył. To fundamentalna prawda, od której zależy bardzo wiele. Skoro Bóg wszystko stworzył i stworzył Adama i Ewę, to ma sens prawda o upadku pierwszych ludzi i o ostatnim Adamie, Mesjaszu, który dokonał zadośćuczynienia za nasze grzechy. Skoro Bóg jest Stwórcą, to ma prawo ustanawiać niezmienne normy moralne, tak jak ustanowił prawa fizyczne. Skoro Bóg stworzył człowieka, to tylko On jest Panem życia i śmierci.

Po to Chrystus umarł i powrócił do życia, by zapanować tak nad umarłymi, jak nad żywymi.

Rzymian 14:9

Żyjemy i umieramy dla Pana, do którego należymy, gdyż nas odkupił swoją krwią. Lecz czy naprawdę żyjemy dla Pana? Przypatrzenie się naszym priorytetom życiowym pozwoli ocenić, jak jest naprawdę. A jak postępujemy, gdy musimy podjąć ważną decyzję? Jeśli z modlitwą i z Biblią w ręku rozważamy, czy podjęcie określonych kroków będzie miłe Panu, a potem pełnimy Jego wolę, to faktycznie żyjemy dla Niego.