Wszystkim tym, którzy Słowo przyjęli, dało moc, aby się stali dziećmi Bożymi, tym, którzy wierzą w imię Jego.

Jana 1:12

Jan Chrzciciel złożył świadectwo o światłości, to jest o Chrystusie (1:6-8). Mesjasz przyszedł jako światłość na świat, lecz został przez świat odrzucony; przyjęli Go tylko wierzący w Jezusa, którzy dzięki temu stali się dziećmi Bożymi (1:9-13). Następnie Ewangelista Jan mówi nam, że odwieczne Słowo (Jezus w bycie przedludzkim) stało się ciałem, i poznaliśmy Je w Osobie jednorodzonego Syna Bożego, pełnego łaski i prawdy (1:14).

Jezus powiedział: Ja jestem dobrym pasterzem. Dobry pasterz daje życie swoje za owce.

Jana 10:11

Chrystus opowiedział przypowieść o prawdziwym pasterzu, który tym się różni od złodzieja i rozbójnika, że wchodzi do owczarni przez bramę. Niestety, słuchacze nie zrozumieli tej przenośni (10:1-6). Wówczas Mistrz wyjaśnił, że to On jest bramą dla owiec i że jedynie za Jego pośrednictwem można uzyskać zbawienie i życie wieczne (10:7-10).

Jezus powiedział: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeśli kto zachowa moją naukę, nie zazna śmierci na wieki.

Jana 8:51

Przyjęcie prawdy Chrystusowej i wierne trzymanie się jej stanowi dowód, że jesteśmy dziećmi Bożymi; od wytrwania w prawdzie zależy nasze ostateczne zbawienie. Nie wystarczy przyjąć prawdy rozumem, lecz trzeba ją umiłować. Samo poznanie prawdy to za mało – trzeba być jej posłusznym i zgodnie z nią postępować. Apostoł Jan wspominał o „chodzeniu w prawdzie”. Prawda chrześcijańska nie jest jedynie tematem do studiów, rozważań i dyskusji, ale ma być stosowana w życiu. Między tym, co wyznajemy, a praktyką naszego codziennego życia nie powinno być rozdźwięku.

Kto wierzy w Syna, ma życie wieczne; kto zaś nie wierzy Synowi, nie ujrzy życia, lecz grozi mu gniew Boży.

Jana 3:36

Jeśli Chrystus ma mnie zbawić, muszę osobiście zdecydować, że Go przyjmę i przyjdę do Niego. Muszę uwierzyć, że Słowo Wcielone jest Mesjaszem i Synem Bożym oraz całym sercem Mu się poddać. Zbawiająca wiara polega na świadomym położeniu swej ufności w Chrystusie jako naszym Zbawicielu. Wiąże się z tym potrzeba okazywania posłuszeństwa Jezusowi jako Panu. Ten, kto do końca będzie się wzbraniał przed uwierzeniem w Jezusa, na pewno doświadczy gniewu Bożego.

Dałem Izraelitom moje prawa i obwieściłem moje nakazy, które gdy człowiek zachowa, żyć będzie.

Ezechiela 20:11

Prawo objawiało człowiekowi, czym jest grzech i było dla niego ochroną. Prawo miało doprowadzić Żydów do Mesjasza, aby dostąpili usprawiedliwienia z wiary, a nie dzięki uczynkom Prawa. Prawo nas już nie potępia, gdyż Pan wziął na siebie potępienie Prawa i nas od niego uwolnił, udzielając nam zbawienia z łaski. Skoro dostępujemy usprawiedliwienia z łaski, w Chrystusie, szukanie usprawiedliwienia w Prawie byłoby wielkim odstępstwem. Prawo nie jest źródłem zbawienia, lecz łaska Boża. Wolność w Chrystusie nie oznacza jednak pobłażania dla grzechu. Jeśli chrześcijanin jest posłuszny Duchowi Świętemu, wówczas wypełnia on słuszne, ponadczasowe żądania Prawa.