Zbawienie bierze początek od Żydów.

Jana 4:22

Gdy Pan Jezus poprosił Samarytankę o wodę, ta zdziwiła się, gdyż Żydzi stronili od Samarytan (4:9). Wówczas Chrystus pouczył niewiastę o wodzie żywej, która na zawsze zaspokaja pragnienie (4:10-15). Gdy Zbawiciel w swej nadludzkiej wiedzy ujawnił szczegóły z osobistego życia tej kobiety, uznała go za proroka (4:16-19). Następnie zapytała Pana o to, które miejsce wielbienia Boga jest właściwe: Góra Garizim, czy Jerozolima (4:20). Mistrz odrzekł, że choć zbawienie bierze swój początek od Żydów, to w przyszłości nie będzie istotne miejsce oddawania czci Bogu, bowiem prawdziwi czciciele będą oddawać cześć Ojcu w duchu i w prawdzie (4:22-24).

Chwała Bogu na wysokościach, a na ziemi pokój ludziom Jego upodobania.

Do porządkowania spraw sama racja często nie wystarcza, potrzebna jest jeszcze „legitymacja”.

Wtedy odezwali się Żydzi, mówiąc do niego: Jaki znak okażesz nam na dowód, że ci to wolno czynić?

Żydzi wiedzieli, że przeganiając ze świątyni handlarzy Jezus postępuje słusznie. Powątpiewali w kwestii „czy On ma do tego prawo”?.

Ewangelia Jana 2:18

Jezus powiedział do Żydów, którzy Mu uwierzyli: Jeżeli będziesz trwać w nauce mojej, będziecie prawdziwie moimi uczniami.

Jana 8:31

Pan Jezus podkreślił ważny fakt: prawdziwymi uczniami Chrystusa są tylko ci, którzy wytrwają w Jego w nauce. Jeśli ktoś nie trwa w Jego nauce, albo uporczywie tkwi w błędzie przeciwnym Słowu Bożemu, to nie jest naśladowcą Pana. „A przypominam wam, bracia, ewangelię, którą wam zwiastowałem, którą też przyjęliście i w której trwacie, i przez którą zbawieni jesteście, jeśli ją tylko zachowujecie tak, jak wam ją zwiastowałem, chyba że nadaremnie uwierzyliście” (1 Kor. 15:1-2) „Jeśli tylko wytrwacie w wierze, ugruntowani i stali, i nie zachwiejecie się w nadziei, opartej na ewangelii, którą usłyszeliście [...]” (Kol. 1:23).

Do refleksji:

1. Czy dzisiaj trudniej być naśladowcą Chrystusa niż kiedyś?
2. Jakie wyzwania stają przed nami/Tobą?

Jezus powiedział: To szabat został ustanowiony dla człowieka, a nie człowiek dla szabatu.

Marka 2:27

Boże przykazanie, które miało zapewnić ludziom odpoczynek, pobożni rabini szybko twórczo rozwinęli. Tak to jest, gdy człowiek chce kontrolować najdrobniejsze szczegóły czyjejś pobożności. Wtedy w miejsce miłości wkrada się legalizm, czyli zamiłowanie do przepisów. Skoro Bóg zakazał jakiejkolwiek pracy, to – dedukowali pobożni Żydzi – musimy zdefiniować co jest pracą, a co nią nie jest. Okazuje się, na przykład, że we współczesnym Izraelu pracą jest naciśnięcie kontaktu w celu włączenia światła, natomiast klaskanie w dłonie pracą już nie jest. Tak więc, bogobojni Rabini montują w domach przełączniki włączające oświetlenie przez klaśnięcie w dłonie. A już dwa tysiące lat temu Jezus powiedział: „To szabat został ustanowiony dla człowieka, a nie człowiek dla szabatu.”

Do refleksji:

1. Jakie przejawy legalizmu widzisz we współczesnym kościele?
2. Przed czym próbował nas ostrzec Pan Jezus wypowiadając powyższe słowa?